Attack Attack! - Someday Came Suddenly (2008)

Meest verschrikkelijke poser metal denkbaar.

Clip van Stick Stickly

Voor diegenen die een voorsmaakje willen
Op basis van deze clip noemen ze deze groep de grondleggers van het Crabcore genre ^^

Hilarisch inderdaad

Die clip is zowel legendarisch als hilarisch. Nooit zo hard gelachen om zowel de muziek als om een videoclip

Het is een genre. En je moet er gewoon van houden. Het is prachtig om te horen als je uiteindelijk gewend bent aan screams. Someday Came Suddenly is een album met gevoelens. Dit merk je misscien niet. Maar je moet is wat beter op de lyrics letten. Uitschieters zijn Stick Stickly , The People's Elbow, Interlude, Dr. Shavargo en Catfish Soup. De screams zijn erg goed gedaan, wat Attack Attack! ook zo erg goed maakt. De lyrics zijn inspirerend en mooi. Ook de melodiën komen diep tot je binnen. Ik snap niet wat er zo moeilijk aan is om dit te beluisteren...
5 *

Is ook samen met Alesana de enige muziek waar ik over de grond rolde en mijn gat eraf lachte. Die dancebeats er ineens in...

Berichten verwijderd

Sommigen houden van zweepjes, een lading volt en wat messen terwijl ze inwendig bevochtigd worden door een medestander, ik ga liever na hoe slecht een bepaalde band nu echt is. Ieder zijn sadomasochisme.

Bij deze komt Attack Attack! in the picture. Dit Someday Came Suddenly moet een van de meest beroerde platen zijn die ik ooit gehoord heb, en waarschijnlijk ga horen. Lil' Soldiers is er niets bij, en dat zijn twee kleine kneusjes die rappen... U hebt waarschijnlijk wel een beeld.

De muziek die dit zestal speelt wordt door velen gecategoriseerd als post-hardcore. Post-hardcore is in dit geval, in tegenstelling tot de andere definitie van die term, geen Neurosis-achtige langzame beukende herrie die iedereen mentaal zwaar van de kaart helpt. In dit geval is post-hardcore een mix tussen poppunk en screamo, of toch de mainstream variant ervan. Denk aan bands als Vanna, Asking Alexandria, A Skylit Drive en Eyesettokill.

Ik heb het sowieso al niet voor post-hardcore, meestal is het gewoon té melig en werkt zowel de cleane zang als de screams op mijn systeem. Alleen heb ik het nog nooit zo waanzinnig slecht gehoord als bij deze band, terwijl ik dacht dat ik met Alesana al het slechtste had. Neen, de band wil zijn muziek opfleuren met een hele hoop foute electronica op foute momenten. Daarenboven doorboort de cleane zang mijn trommelvliezen nog erger dan de gemiddelde Anaal Nathrakh-plaat, puur omdat ik van miserie en ergernis met een breinaald in mijn eigen oren begin te steken. Het doet wat met een mens. De riffs zijn nog meer cliché dan de teksten van Manowar (Time to burrrrrrn!) en de songs zijn niet gewoon saai, ze zijn irritant. Er zijn best nog goede momenten te vinden in de muziek, alleen worden die te snel verpest door bovenstaande negatieve punten.

Hét dieptepunt van de plaat is hier natuurlijk (ook al is de concurrentie moordend) Stick Stickly, dat gemaakt heeft dat de muziek van de band 'crabcore' genoemd wordt. Laat het geen hype worden. Beginnend met een breakdown die echt wel nog lekker klinkt (ik ben en blijf een breakdownfreak) lijkt het nummer nog goed te gaan, maar na dertig seconden komt de hemeltergende cleane zang bovendrijven. De climax krijgen we natuurlijk met de technobeats in de bridge van het nummer. Geen woorden die kunnen beschrijven hoe slecht het is, enkel Sandokan-veld zou het kunnen verwoorden.

De band is blijkbaar wel extreem populair, want duizenden Amerikaanse tieners slikken het. Maar goed, die smeren dan ook mayonaise op hun brood "omdat boter te vet is".

Alesana is inderdaad ook een verschrikkelijk schraal amateur bandje, hun clean vocals zijn ook echt zo belachelijk als een moer.

We zuller er maar niet te veel over zeggen.
Af en toe een paar goede melodiën en de vocals vallen mee.
Voor de rest falen ze op alle mogelijke punten.

Ik heb hier een goed werkend linkje voor Stick Stickly.
Die riff aan het begin klinkt nog best, maar de rest is inderdaad om te huilen.

Mijn eerste 0,5* op MusicMeter is een feit. (En dat na 403 stemmen!)
Dit is echt lachwekkend slecht. Ik denk trouwens dat de vocalen hier en daar een klein beetje bewerkt zijn.
Hilarische plaat.

Deze band heeft 1.889.473 likes op Facebook. Ter vergelijking, The Ocean heeft er 35.633. In wat voor een wereld leven wij.

Nu kan ik wel stellen dat Attack Attack! veel belangrijker geweest is dan The Ocean. En dat het qua populariteit verder schopt is niet verrassend.

Neemt natuurlijk niet weg dat dit echt een kutplaat is.

Wat is er zo belangrijk geweest aan Attack Attack! ?
Als je met zo'n album 'belangrijk' kan zijn, dan is het pas echt erg gesteld met de wereld.

Ik raak hierdoor benieuwd zeg...

Zeker eens het clipje van Stick Stickly bekijken!

De track Stick Stickly heeft zo'n hype gecreëerd dat deze mix tussen post-hardcore en electronica ineens razend populair werd. Asking Alexandria heeft bijvoorbeeld ook heel veel aan deze band te danken. De mix was natuurlijk al eerder gedaan, maar deze plaat heeft het echt doen 'boomen'.

In vergelijking met dat is The Ocean een doorsnee bandje.

Zeg... dat... NOOIT... meer!!

Ja, oké, maar échte grondleggers van genres zoals post-rock (Mogwai, 377.439) en post-metal (Isis, 108.050) moeten het met veeeeel minder stellen. Oké, niet de bekendste en populairste genres. Maar 'k vind het toch een droevige vaststelling. Maar goed, er bestaan nog triestigere vaststellingen (Justin Bieber, 53.647.456).