Gare du Nord - Love for Lunch (2009)

Uhmm nieuwe Gare du Nord... interessant. Iemand al een uitgelekte versie gehoord? Hoop dat het niet een 2e Sex 'n'Jazz wordt, want dat was een misser.

Tot op heden maakten ze in mijn ogen niet onaantrekkelijke achtergrondmuziek. Nu is het tijd voor het echte werk. Ik ben benieuwd.

Wist niet dat Gare Du Nord een Nederlandse band is. Vandaag naar het neiuwe voor de tweede keer geluisterd. Valt zeker niet tegen. Lekkere muziek om tijdens het eten te draaien maar is ook zeker de moeite waard om niet als achtergrond muziek te draaien. Af en toe lijkt het of je naar Grace Jones luistert.

Het is een glad geproduceerde Soul/ R & B plaat geworden. Jazz en Blues zijn wat minder vertegenwoordigd. Niet slecht, maar niet zo mijn ding.

Gare du Nord met lingerie

Gare du Nord heeft een vijfde album (Love for Lunch) opgeleverd met aalgladde makkelijk in het gehoor liggende loungemuziek. De heren weten als geen ander hoe je zo’n klusje aanpakt en dat staat garant voor een groot succes.

"“Er is een moment waarop de drang ontstaat om alles perfect te maken. Er staan geen fouten op en het klinkt geweldig. Zo erg dat het bijna gladjes wordt”, bekent producer Lancee."
(bron: Nu.nl)

Sinds 2001 is Gare du Nord een coproductie van Doc (De Nederlander Ferdi Lancee alias Dousenbach) en Inca (De Belg Barend Fransen). Op elk album staan enkele knallers (Pablo’s Blues en Beautiful Day) en ook dit album kent z’n uitschieters met Come to the Ball (single en oorspronkelijk geschreven voor Grace Jones) en Dish of the Day. De credits hiervoor gaan wat mij betreft naar de Italiaanse zangeres Dorana Alberti. Tijdens de Theater Tour van hun vorige album bleek niet alleen haar live stemgeluid, maar ook haar podiumpresentatie met wulpse jurken het geheime wapen van de band (zie bijgevoegd Youtube-filmpje).

Naast de uitschieters kennen de albums van Gare du Nord ook altijd gigantische missers. Zo vergrepen ze zich al aan het erfgoed van Marvin Gaye op hun vorige album Sex N Jazz. Op dit album hebben ze het aangedurfd om het beroemde Summertime (Gershwin - Porgy & Bess) volledig te verbouwen. En dat hadden ze wat mij betreft beter kunnen laten. Summertime is reeds door zeer velen van een uitvoering voorzien en deze voegt daar met een Spaans sausje weinig moois aan toe. Mijn favoriete alternatieve uitvoering van Summertime is overigens van Angélique Kidjo of anders die van Miles Davis.

Het succes van Gare du Nord is toe te schrijven aan de goed werkende marketingmachine. De muziek wordt veelvuldig ingezet bij commercials en films en elk hip lifestyle tv-programma (mis/ge)bruikt Gare du Nord als soundtrack.

Net als het vorige album is ook dit album gestyled door Marlies Dekkers die als toetje een lingeriebon ter waarde van 15 euro toe heeft gevoegd aan de eerste 10.000 albums. Het moge duidelijk zijn wie er in de doelgroep van Gare du Nord vallen. Ik dus niet!

tekst is overgenomen van cd-recensies.nieuwslog.nl

Wow wat een slecht album van Gare Du Nord zeg.ik had echt veel beter verwacht.

Een heerlijk album. Heel gevarieerd en kan de hele avond aan blijven staan... mmmm. Een hoogstandje met prachtig componeerwerk, een rijk palet aan muzikale kleuren en stijlen, perfecte afwerking. Ik hoor lounch, jazz, bluesen zo veel meer en dit gecombineerd. Heerlijke blend!
En wat een geweldige zangeres toch, erg overtuigend naar mijn smaak. Ik kijk nu al uit naar de volgende Gare du Nord.

Grapjas.

Ik vind dit een heerlijk albumpje hoor, ik luister hier liever naar dan bijvoorbeeld 'Deelder Draait', ook een jazz-album maar dan met een veel hogere MM-gemiddelde...

Blijkbaar hou ik meer van dit soort easy listening jazz met zang

Ik vind dit ook een heerlijk albumpje! Wel moet ik zeggen dat ik Gare du Nord zonder zangeres Dorona Alberti weinig aan vind... Zij is absoluut de sterkste troef van deze band.

Op "Love for Lunch" komt weer prima in het gehoor liggende loungemuziek voorbij. Garde Du Nord zorgt voor een toegankelijke smakelijke mix van jazz, funk, soul en een vleugje blues. Dit alles wordt overgoten met wat elektronica. Muziek om op te relaxen dus. Productietechnisch allemaal dik en orde, maar sommige liedjes neigen wel al snel naar achtergrondmuziek. Daarmee doe je mijn inziens "Love for Lunch" als geheel wel iets tekort. "Love for Lunch" is licht verteerbaar, luistert prima weg en doet waarvoor het bedoeld is, om te loungen. Niets meer en niets minder.

Toch bijna 3,5 ster. waarom dan toch maar 3? Omdat het allemaal de zoveelste easy steady go is. Muziek die per strekkende meter geproduceerd wordt. Maar...eerlijk is eerlijk; het klinkt lekker, is goed geproduceerd en swingt regelmatig ook behoorlijk. En het klinkt, als je het zo mag noemen, internationaal. (is toch een belgisch-nederlands project?)