Nils Petter Molvær - Hamada (2009)

Ik moet dit album nog wat beter leren kennen om er echt gefundeerde uitspraken over te kunnen doen. Het is niet een album wat je meteen grijpt, of waar je direct in kunt doordringen. Maar vanaf het begin dwingen de arrangementen en sfeerverschuivingen je te luisteren, en weer, en weer. Een bijzondere plaat, die nu al behoorlijk scoort voor mij, maar ik snap 'm dus nog niet, heb 'm nog écht geïntegreerd. Mijn uiteindelijke mening heb ik dus nog niet klaar, en de 4* kan nog veranderen.