Ellen Allien - Stadtkind (2001)

Niet alle nummers van dit album (klinkt als: organische electro, enigszins duister) vind ik echt heel goed, maar Tief In Mir en Stadtkind zijn toch wel adembenemend mooi. Zeker dat laatste nummer ademt voor mij heel erg de sfeer uit van Berlijn op zondagochtend, na een heftig dansfeest dat heel de nacht duurde. Het zou me ook niets verbazen als mevrouw Allien (Berlijnse en DJ) het heeft geschreven op zo'n moment terwijl ze in de metro zat, op weg naar huis en overmand door melancholie en nog vol van adrenaline van haar zojuist gedraaide set op een geslaagd feest.

Al met al eigenlijk een 3,5 sterren plaat, maar die paar 5 sterren nummers geven het geheel toch iets meer cachet. Ben benieuwd hoe ze donderdag op Warp Vision is.

De week rond de jaarwisseling 2000/2001 heb ik in Berlijn doorgebracht. Op een avond zijn we naar de befaamde club WMF gegaan, alwaar een voor mij onbekende Ellen Allien achter de draaitafels stond en typische Duitse electro ten gehore bracht. De hele club, inclusief visuals, ademde dezelfde sfeer uit. Het was een gedenkwaardige avond

Ik was daarom ook wel benieuwd naar een album van Ellen Allien. Stadtkind klinkt eerlijk gezegd wel zoals ik had verwacht. Electro(nica) met die typische Duitse touch, alsof Kraftwerk nooit weg is geweest zeg maar . Het is allemaal goed beluisterbaar, maar toch mis ik echte uitschieters. Een nummer als de titeltrack, zoals Herman al aangaf, steekt er inderdaad wel bovenuit. Maar over het algemeen hoor ik deze muziek toch liever in de club. Ik houd het bij drie sterretjes.

Ik heb dit album al een hele tijd geluisterd, met momenten waarin ik het niet aan kon horen vanwege te veel luisterbeurten. Momenteel weer aardig verslaafd, en dan hoor ik wel hoe goed deze CD is. Mooie, subtiele nummers met meerdere hoogtepunten. Zo zijn Tief in Mir, Stadtkind, Salszee en Wolken Ziehen wel nummers waar ik altijd extra naar uitkijk als ik dit album luister.
Er zijn wel een tweetal nummers die ik (nog) niet kan waarderen, waarschijnlijk omdat ze naar mijn mening vooral bestaan uit een herhaalde melodie met hier en daar wat afwisseling, heb het over Licht en Fenstermusik.

Ellen Allien is wel uniek in dit genre vind ik, al schijnt Barbara Morgenstern soortgelijke muziek te maken. Ben benieuwd wanneer er weer een nieuw album van haar uitkomt, ik hoop nog in 2007.

Barbara Morgenstern is wel wat minder rauw en wat meer lief. Dromeriger ook. Maar even goed erg mooi, al ken ik alleen haar album Nicht Muss.

Dit album kom ik trouwens maar niet origineel tegen. Als iemand weet in welke platenzaak ik hem kan vinden, hoor ik het graag!~

Vooral Licht is hier een grote favoriet. Door het zenuwachtige minimalisme in de eerste helft van het nummer, klinken de brokken klank die er in de tweede helft invallen extra mooi. Naast het titelnummer het beste wat dit geweldige plaatje te bieden heeft.

Berlijn 2001, Stadtkind Ellen Allien timmert hard aan de analoge weg, met haar debuutalbum dat op een ernstig juweeltje uitdraait. Doffe knallers (Funkenflug der Träume), gare rapen (Tief in Mir), en onbedaarlijke floorfillers (Salzsee). Om over titeltrack Stadtkin nog maar te zwijgen. Als je heel goed luistert, voel je het hart van Berlijn kloppen. Spannend.

Toch maar dat laatste halfje erbij. Ik ben Allien altijd blijven volgen, maar dit album heeft ze nooit meer overtroffen (alhoewel met name Sool en Orchestra of Bubbles wel erg mooi waren). Mijn favoriete nummers zijn ook wel wat veranderd in de loop der jaren: de titeltrack vind ik nog steeds fantastisch, maar ik kan nu ook veel meer de ingetogen electronica van bv. Fenstermusik waarderen.