Matt Schofield - Heads, Tails & Aces (2009)

Had een aantal keren luisteren nodig voor ik deze cd kon waarderen. In eerste instantie ietwat Jazzy gitaar geluid, maar zeer zeker een Blues zangstem.
Over 2 weken live bekijken

Prima CD van deze excelente Blues Gitarist.
Prima band ook. Pas live gezien in P60 Amstelveen. En zoals eerder een prima concert van een prima band. Nu met een basist erbij.

Matt Schofield was met zijn band bij de afgelopen editie van het Raalte Ribs & Blues Festival. Hij maakte een uitstekende indruk. Ik ga binnenkort maar eens op zoek naar zijn cd's.

Op "Heads, Tails & Aces" laat Matt Schofield weer een warm bluesgeluid horen. Hij kiest wel voor een andere samenstelling van zijn band dan dat we gewend zijn. Op zijn vorige platen is Matt Schofield vaak in een trio bezetting te horen, waarbij toetsenlegende Jonny Henderson ook de baspartijen voor zijn rekening nam op zijn hammond orgel. Op "Heads, Tails & Aces" is de band uitgebreid met een echte bassist, waardoor Henderson zich op zijn gloedvolle, warme en funky orgelspel kan concentreren. Het basgeluid is daardoor ook prominenter en voller aanwezig. Daarnaast is het geluid meer verschoven naar pure blues, en is de jazz en funk iets meer naar de achtergrond verdrongen. Uiteraard heeft de muziek van Schofield nog steeds die ongekende groove. Als gitarist behoort Schofield tot de buitencategorie. Zijn spel is warm en hij weet de bluesnoten met volle passie en overgave te raken. Zijn cleane toon heeft me altijd geraakt en hij balanceert perfect tussen het gebruik van de lagere en hogere tonen. Zoals gezegd klinkt Schofield op "Heads, Tails & Aces" bluesier dan ooit, met name in de bloedstollend mooie slowblues "Lay it Down". Samen met zijn vorige plaat "Ear to the Ground", behoort deze tot mijn favorieten van Matt Schofield.