Ava Inferi - Blood of Bacchus (2009)

Vooralsnog vind ik hem wat minder dan The Sillhouette, wat vooral komt doordat zijn voorganger net iets natuurlijker en vloeiender in elkaar zat. Hier doet het af en toe net iets houterig en geforceerd aan. Toch ga ik dit vaker luisteren, het is nog steeds erg goed en hij is nog niet helemaal op zijn plaats gevallen.

Ik merk toch ook vooral het geforceerde op. Ik ken echter alleen dit album, en heb helemaal geen referentie naar betere tijden. "Be Damned" is echter een topnummer, en trekt voor mij de plaat recht. Twijfelgeval, en doet mij niet hunkeren naar ander werk van deze band.