Gary Moore - The Platinum Collection (2006)

Prima verzamelaar. Alleen over de remix van Empty Rooms ben ik minder te spreken. Is dit een singleversie die de hitparade moest bestormen ? Deze klinkt veel gladder dan ik mij herinner. Zal het origineel nog eens opzoeken maar die was veel ruiger volgens mij.

Dit is de remix die inderdaad op single is uitgebracht in augustus 1984. Er zijn drie versies van dit nummer, deze remix, het origineel die op "Victims of the Future" staat en de versie (uit 1985) van "Run for Cover". Die laatste is uiteindelijk een bescheiden hitje geweest.

Dank voor de informatie,

Dit vezamelabum is prima verdeeld. De hardrockperiode op disc 1, blues op disc 2. Op disc 3 staan live-uitvoeringen. Dus net waar zin in hebt.

Dit is inderdaad een prachtig samengesteld setje schijfjes.

Een perfect album als je voor het eerst bekend wilt raken met deze artiest.

Heb hem vanmiddag in huis gehaald, want hij was afgesprijst bij de lokale cd shop voor maar 7.99 euro, en daar kon ik hem niet voor laten liggen.

Op de achterkant staat inderdaad op cd 1 zijn rockperiode, op cd 2 zijn blues nummers, en op cd 3 de live nummers uit zowel zijn rock als blues periode.

En natuurlijk ontbreken er op dit album weer belangrijke nummers, maar dat kan ook niet anders, want gary moore heeft gewoon teveel gemaakt om op slechts 3 cds kwijt te kunnen.

Denk wel dat dit zijn meest complete verzamelaar is. Out in the fields word overal veel vaker hoger gerankt dan deze, maar tegenwoordig is daar alleen de 1 cd nog maar van leverbaar, en kost overal vaak nog een tientje.

Denk als je deze tegenkomt dat het gewoon een betere keuze is.

Ik heb geen idee waar alle live tracks op cd3 vandaan zijn gehaald. Bij Murder in the skies roept hij nog naar detroit dat dit een opname is voor de nieuwe live plaat dus die is van we want moore. Voor de rest zij het losse live tracks uit diverse periodes. Van het Still got the blues album was ik nooit zo'n liefhebber, maar hier staan toch wel erg lekkere bluestracks op. Dat komt natuurlijk ook omdat blues live beter tot zijn recht komt en dat Albert Collins af en toe een deuntje meespeelt. En daarvan is Cold, cold feeling wel de lekkerste (#44) De verschillende gitaarsounds van Collins en Moore vullen elkaar mooi aan op dit uitgesponnen nummer.
Geluidskwaliteit is ook toppie.

Stop Messin'around moet haast wel van Ulster Hall, Belfast, Northern Ireland on December 18, 1984 zijn. Is maar 1 keer gespeeld samen met Philleke als ik setlist fm mag geloven. Als ze de rest van het concert ook hebben opgenomen kan daar ook wel een ceedeetje van gemaakt worden.