Anaal Nathrakh - In the Constellation of the Black Widow (2009)

Ik luister 'm nu, klinkt erg goed.

Net zoals de vorige?

ik hoop het niet, de mastering was niet zo goed daar :\

Ik moet hem nog vaker luisteren, maar op het eerste gehoor kan ik zeggen dat ie beter is.

Ik heb hem nu een aantal keer geluisterd en deze plaat is één hun beste (al dan niet DE beste). Ga hem luisteren, allemaal!

Favoriete nummer is meteen de titelplaat, wat een geweldig refrein zit daar in zeg.

Alhoewel de muzikale (non-)progressie bij "Hell is empty..." al kennende was wat er zou komen, had ik toch niet verwacht dat het zo erg zou tegenvallen. Vooral de misplaatste vervormde vocalen en de te overheersende drummachine maakt het afzien. Jammer, erg jammer.

Oorverdovend bruut geweld(dadig).
Net voor de eerste keer gehoord deze nieuwe en gooi hier meteen een dikke 4 * tegen aan. Vooral (min of meer in volgorde) Satanarchist, The Lucifer Effect, So Be It, de opener/titeltrack en ook het laatste nummer heersen. Absoluut voor herhaling vatbaar deze loeiharde, retestrakke herrie.

Dikke 4 dus *

Muzikaal echt ontzettend intens. Maar wat the fuck is dat met die clean vocals? Niet om aan te horen man. Een flinke smet op iets wat een geweldige plaat had kunnen zijn.

Auw, auw, oorpijn, oorpijn. Geniale plaat van deze bende, gelukkig pakken beter dan de voorgaande schijf. Het titelnummer en Oil Upon the Sores of the Lepers zijn de favorieten hier.

dit is hoe het einde der tijden zal klinken.. geniaal.

Ja, dat. Beetje jammer idd. Lijkt alsof er tussen de fijne bak herrie opeens een jaren' 90 rockalbumpje wordt gedraaid. .

Ongein verwijderd

Toffe bak herrie, maar wat is dat met die cleane vocalen inderdaad Jammer. Voor de rest kan ik stevig genieten van deze zieke klerezooi. Verdomd sterke riffs en melodieën komen voorbij in de gekte.

Ik vind juist de cleane vocalen zo gaaf, omdat het iets is wat je normaal gezien niet tegenkomt bij dit soort muziek. Maakt het in mijn beleving een stuk origineler en het zorgt voor variatie.

Ik zit de discografie van Anaal Nathrakh weer eens door te luisteren, en deze komt er voor mij toch wel uit als de beste. De productie is hier op een stuk beter niveau van de eerste twee platen, en muzikaal vallen hier alle stukjes op hun plaats. Precies de goede balans tussen intensiteit, bombast, melodie en sterke teksten (niet per se diepgaand, wel heel effectief in de symboliek en shock-effect).