Miroslav Vitous - First Meeting (1980)

Och en hier staat nog helemaal niets, bij deze toch heel aardige tip van blabla! Bassisten-jazz die als zodanig het beste naar voren komt in de twee slotnummers. You make me so happy vind ik prima maar het Concierto in Three parts, maar daarin wordt de bas gestreken en op de een of andere wijze is het in de jazz kennelijk vaak zo dat de normen voor virtuositeit er dan minder toe doen of dat mijn oor voor stijkers te kritisch is; hoe het ook zei: niet aan mij besteed.
Mijn favorieten zijn de nummers waarbij het samenspel het lekkerste gaat; dat is bij het openingsnummer meteen al vanaf de start maar vooral ook in het langzaam op gang komende Recycle, met daarin een opvallende rol voor de drums, heerlijke in-ritme improvisaties. De meer romantische nummers 2 en 3 heb ik bij de derde keer al geskipt.
Samengevat een album dat voor mij niet meeslepend genoeg is voor aanschaf, maar als de ritmesectie op gang is toch bepaald aantrekt. Wat misschien mist in de rustiger nummers, is wat meer soul, in deze ook erg Europees klinkende plaat.

Prachtig album van blabla. Ik hou hoe dan ook van het werk van John Surman en in deze sterbezetting vindt hij een waardige tegenhanger in het heftige spel van Miroslav Vitous - bassist van wijlen 'Weather Report'. Vooral de momenten waarin Vitous op het scherp van de snee gaat soleren, als was hij een gitarist, drijven de nummers naar overweldigende climaxen.
Moet het album zeker en vast wat vaker opzetten en ben tevens benieuwd geworden naar het solo-werk van Vitous.