Pete Sinfield - Still (1973)

Peter Sinfield was de tekstschrijver van King Crimson (en daarmee vijfde bandlid) op de eerste vier albums van King Crimson. Dat is ook de richting waarin je het moet zoeken qua muziek op dit album. En ook de samenwerking met Greg Lake wordt daarmee verklaard en het ELP-label Manticore. Helaas is Sinfield zelf een matige zanger en is het album weinig tot de verbeelding sprekend. Voor ELP en Cimrson fans is dit enige solo-album van Sinfield natuurlijk tóch een must. Op CD uitgebracht als Stillusion met een andere trackvolgorde.

Het is allemaal een beetje net-niet en weinig memorabel. Er blijft niet veel hangen, en de samenwerking met Greg Lake is ook niet best.

Een paar weken geleden zag ik op Netflix de Spaanse film “Formentary Lady”, vernoemd naar de gelijknamige song van King Crimson, die regelmatig gebruikt wordt in de film. De hoofdrolspeler zou Robert Fripp en Pete Sinfield geholpen hebben bij het schrijven van een song. En afgelopen zaterdag zag ik op Canvas de documentaire over King Crimson, gemaakt ter gelegenheid van het 50-jarige bestaan van de band enkele jaren geleden. Hoog tijd om eens aandacht te besteden aan het prachtige, bijna totaal vergeten album Still van Pete Sinfield.

Hij verzon niet alleen de naam van progrockband King Crimson, maar schreef ook de poëtische teksten van de eerste vier albums. Hierna werd hij uit de band gezet door Robert Fripp, die wel vaker moeilijkheden had met andere bandleden. Zoals bijvoorbeeld met Ian McDonald, met wie Sinfield voor King Crimson al in een band speelde. Na het gedwongen vertrek ging Sinfield niet bij de pakken neerzitten en produceerde vervolgens het legendarische en avontuurlijke debuutalbum van Roxy Music.

Een jaar later verscheen Still, het enige soloalbum van Sinfield. Een progrockalbum in het verlengde van de muziek van King Crimson, met invloeden uit andere genres als klassiek (Vivaldi), jazz en country. Hierop kreeg hij hulp van King Crimson maatjes Boz Burrell, Ian Wallace, John Wetton, Ian McDonald en Greg Lake. Laatstgenoemde zingt de hoofdpartij in het titelnummer Still.

Onder de andere medewerkende bevonden zich lapsteel gigant B.J. Cole, die de sterren van de hemel speelt in Will it Be You en jazz gigant Keith Tippett, die niet alleen piano speelt, maar ook basgitaar. Ook nu nog staat het album als een huis. Helaas kreeg het album geen vervolg, omdat Sinfield last kreeg van plankenkoorts en zo zijn muziek niet door optredens kon promoten. Er verscheen nog wel een album van hem, zonder muziek, maar bevatte een vertelling van Robert Sheckleys In a land of clear colours (sciencefiction).

Vervolgens ging hij teksten schrijven voor Emerson, Lake & Palmer. Ook schreef hij teksten voor het succesvolle soloalbum No More Fear of Flying van Gary Brooker, die een tijdje zijn buurman was. Hierna ging hij een meer commerciële richting op en schreef onder andere teksten voor nummers van Bucks Fizz, Cher, Agnetha Fältskog van Abba, Leo Sayer en Celine Dion.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Goede recensie, Lura. Vreemd dat niemand deze plaat echt kent. Ik heb een reissue, maar die is niet Gatefold. Een beetje een armetierige reissue. Maar ik vind het wel een fijne plaat.

Wist jij trouwens dat Sinfield ook de teksten schreef voor Premiata Forneria Marconi (PFM) een erg gave RPI-band, die een hoop bombast met zich meedraagt.

Sorry, maar ik heb nog nooit van Premiata Forneria Marconi gehoord, zal eens luisteren.

Per Un Amico kan ik aanbevelen (maar die is zonder Sinfield, die schreef alleen de teksten voor de engelstalige albums).