The Albion Band - Albion Heart (1995)

Een nieuw album, een nieuwe line-up - zo gaat dat al jaren bij The Albion Band. Op dit tweede "unplugged" album heeft violist Ashley Reed plaats gemaakt voor singer/songwriter/keyboardsdame Julie Matthews; het verlies van de viool en toevoeging van de piano maakt als vanzelfsprekend dat dit album minder folky is; het zijn hier de dames die met hun voorliefde voor Joni Mitchell- en Carole King-achtige introspectieve pop de dienst uitmaken terwijl de heren, oudgedienden Ashley Hutchings en Simon Nicol (hier nog steeds in zijn dubbelrol als Fairport Convention- en Albion Band lid) een mooie muzikale basis vormen. Net als op Acousticity is de rol van Nicol hier essentieel: zijn warme, donkere stemgeluid werkt prima samen met de zang van Matthews en While en zijn gitaarspel is als altijd perfect.
Albion Heart was de basis van een nog steeds voortdurend partnerschap van Chris While en Julie Matthews, die na hun vertrek uit The Albion Band een duo zouden vormen.
Evenals voorganger Acousticity een prachtig, introspectief, tijdloos album, een van de diverse hoogtepunten in het enorm gevarieerde Albion Band oeuvre. Een live-vervolg is ook uitgebracht, in 2004 op het Talking Elephant label: de CD Albion Heart On Tour.
4.5****

wederom een fraai akoestisch album van The Albion Band met op dit album een bezetting van slechts 4 muzikanten.

geen traditionals maar 12 door de leden zelf geschreven liedjes afwisselend gezongen met zowel mannelijke als vrouwelijke lead vocalen, waarbij nummers als het aanstekelijke "Crododile Line" (Hutchings) en "Get Up and Do It Again" (Matthews) voorzien worden van de prachtige harmoniezang van zangeressen Julie Matthews en Chris While. beide schreven een groot deel van het songmateriaal individueel of samen en nemen de leadzang op hun eigen liedjes voor hun rekening.

op dit album staan merendeels ballads zoals de prachtige opener "Albion Heart" (Matthews/While), de piano ballad "Colours of Love" (Matthews) of "Long, Long Road" (While) echter niet alle nummers overtuigen. de folky pop van "The Devil in Me" (Matthews) en het bluesy "Gypsy" (While) beklijven minder.

de door Ashley Hutchings geschreven nummers als het eerder genoemde "Crocodile Line", "The Appalachian Front-Porch Game", "Rebecca Johnson" en het met hem co-written " Man in the Bottle" steken naar mijn mening net iets boven de overige nummers uit, uitgezonderd de fraaie, gevoelige ballad "Love Is an Ababdoned Car" (Matthews) en het meer up-tempo "Get Up and Do It Again" eveneens van Julie Matthews.

waar op hun albums "Acousticity" en "Demi-Paradise" 4 respectievelijk 2 instrumentale nummers staan, zijn op dit album alle nummers met zang, wat het luisterplezier ten goede komt.

vermoedelijk is het Engelse folk-icoon de inmiddels 80-jarige Ashley Hutchings die een enorme staat van dienst heeft, al vele jaren niet meer actief in de muziek. de 74-jarige Simon Nicol, eveneens een grootheid in het folk genre, is nog steeds actief met de groep Fairport Convention.

Album werd geproduceerd door The Albion Band
Recorded at Courtyard Recording Studio, Stockport, England

Ashley Hutchings: acoustic bass guitar, vocals
Julie Matthews: keyboards, acoustic guitar, vocals
Simon Nicol: acoustic guitar. mountain dulcimer, vocals
Chris While: acoustic guitar, vocals