Mssr Renard
Ik heb altijd wat te zeuren lijkt wel, want in op deze plaat zit de jaren 90-productie mij wat meer in de weg. Daar waar op de voorgaande platen de jaren 80-productie de albums wat kil maakten, doet deze jaren 90-productie dat ook. De blazers en de basgitaar klinken redelijk tot goed, maar het drumgeluid vind ik echt niet mooi.
De plaat is over de gehele linie wel een stuk aangenamer dan de voorgaande twee, maar met name ook de keyboards (een lelijke electrische piano die ik vaak hoor) maken deze plaat ook weer wat kil. De 'chordal drums' zijn hier en daar erg gaaf. Alleen vraag ik mij af hoe deze band had geklonken zonder al die electronische poeha, want zowel Bates (tenorhorn, trompet) als Ballamy (saxofoon) hebben samen echt mooie momenten.