Tim Buckley - The Copenhagen Tapes (2000)

Opnames van dezelfde Europese tour als Dream Letter, ongeveer 3 maanden na het concert in Londen. Wie echter dezelfde kwaliteit als Dream Letter verwacht komt bedrogen uit.

Om te beginnen het geluid. Waar Londen kristalhelder klinkt, is Kopenhagen vooral dof met daarbovenop een behoorlijke ruis. De ruis is gelukkig niet dusdanig storend dat het onbeluisterbaar wordt.

Met een lengte van krap 50 minuten en slechts 4 nummers krijg je het gevoel dat het niet een compleet concert is, wat ook afbreuk doet aan de beleving.
Daarnaast zijn Buzzin' Fly, Strange Feelin' en Gypsy Woman elders in betere uitvoeringen te vinden.

Wat maakt dit album dan toch de moeite waard? Wel, het nummer I Don't Need It To Rain is werkelijk fenomenaal en de voornaamste reden dat ik deze met dezelfde regelmaat uit de kast haal als Dream Letter. Het nummer staat niet op een studio elpee en lijkt een manier te zijn voor Buckley en zijn band om op warmen voor het eigenlijke concert. De versie op Live at the Troubadour (1969) is overigens volledig anders.

Wat als eerste opvalt is dat Tim in een volledig andere gemoedstoestand lijkt te zijn ten opzichte van Londen. Ik krijg het gevoel dat hij moe, het touren al beu is en het liefst naar huis gaat. Toch geeft hij weer alles, zei het op een andere manier.

In het nummer gebruikt Tim stukken tekst van diverse eigen nummers, afgewisseld met improvisatie. Zinnen als "I love to sleep late in the morning and make love to beautiful women at night" en "Oh Lord, love my life, love my life!" lijkt hij vooral voor zichzelf te zingen, een manier om zichzelf op te beuren. Zo slecht is z'n leven ook weer niet.

En de manier waarop hij de regel " I don't need it to rain....no more" zingt na 5 minuten, zo veel gevoel, dan is het voor mij weer duidelijk: Tim Buckley is mijn favoriete zanger in de popmuziek.

Niels Henning Ørsted Pedersen is de joker op dat nummer ! Een van mijn fave hondenhok spelers en tering wat gaat die man daar tekeer .......

Tim Buckley zónder percussionist Carter CC Collins, dat blijft toch een rare gewaarwording. Het is hard werken voor NHØP om de gang er in te houden! Maar wat is dit een heerlijke live-opname en wat is het jammer dat de Deense radio nooit het hele concert heeft uitgezonden. Wellicht hebben ze de originele banden nog? Dat zou nog eens goed nieuws zijn.
Voor wie deze cd niet kent: alleen in Buzzin' Fly blijft Buckley enigszins binnen de gebaande paden, voor de rest improviseert hij er lustig op los, Lee Underwood en David Friedman volgen hem op de voet en NHØP, die toch echt nauwelijks voorbereid kan zijn op dit concert, speelt alsof hij al jaren Tims vaste begeleider is. Het is geen jazz, het is geen folk, geen pop... het is echte muziek.