D-Sisive - Let the Children Die (2009)

Ik vind dit tot nu toe een van de fraaiste albums uit 2009. Daarnaast heb ik deze plaat, ook al heb ik haar nog niet lang, al erg vaak beluisterd. Maar waarom? D-Sisive is niet een rapper die het van zijn geweldige flow moet hebben. Ook weet hij niet genoeg variatie te bieden qua stemgeluid en toch weet hij mij van begin tot eind te boeien. Ten eerste heeft dit te maken dat ik zijn eentonige stemgeluid wel degelijk mooi vind en ten tweede is D-Sisive een rapper die lyricaal gewoon zijn mannetje staat. Over het algemeen maakt hij donkere muziek met sombere, negatieve teksten en dat spreekt mij gewoon erg aan. Let the Children Die, Father, I See en Glorious zijn momenteel mijn favoriete nummers maar eigenlijk vind ik elk nummer wel erg mooi. De producties, die prima bij D-Sisive matchen, zijn simpel maar zeer doeltreffend. De gastbijdrages zijn met zorg uitgekozen, over het algemeen wat alternatieve rappers (zoals Buck 65) en deze kunnen D-Sisive dan ook prima aanvullen. Daarnaast zorgen ze er voor dat er wat afwisseling is aan het eind en dat de stem van D-Sisive niet opeens toch gaat vervelen. Let the Children Die is niet een cd die ik ga draaien als ik uit mijn bol wil gaan. Dit project draai ik echter wel regelmatig op een doordeweekse donkere avond.

Intressant R&P, moet deze maar een keertje gaan beluisteren.

Heb hem al een keer gehoord maar eerst nog is luisteren voor ik becijfer...

Op mijn versie staat in plaats van The Reign, Like This (Feat. Guilty Simpson) en ik heb ook nog een nummer 19.


Edit: ben halverwege en het klink het echt top

Back Then; ik ken die beat ergens van...

Vind hem toch wat saai

Toch wel een erg fijn album. Subtiele producties en ik vind D-Sisive een aardige rapper. Als de productie wat te leeg is, is het net te saai. Wel een dikke 3,5.

Productioneel vind ik album wel goed, maar D-Sisive is een beetje saai en zijn teksten zijn erg somber.
Switzerland is mijn favoriete nummer. Die beat van Song to Sing is ook dope, lekker orgeltje met gitaar.

D-Sisive komt erg saai over. Voor mij komt dat door zijn slome rap. Ik ken hem van DJ Format producties en daar rapt hij sneller waardoor het ook veel beter overkomt.
Zijn album is idd somber en producties zijn ook niet slecht alleen to slow zeg maar.

Als het kon kreeg dit album een mooie 3,75*.. Maar ik rond het cijfer naar beneden af, omdat ik te vaak de neiging krijg dit album af te zetten. Er zitten prachtnummers bij, en sombere stijlen kan ik erg waarderen, maar de stem van D-Sisive is af en toe te veel van het goede. Het concept is overigens gruw, die titeltrack verdient ook een dikke 5.. evenals The Introduction, Father en Die in Amsterdam. Al met al een verrassend album van een excentrieke rapper.

Ff mezelf quoten. Ik heb het origineel gevonden via Ultragraphik.

Ramses - War.
YouTube - Ramses - War 1975

Laaste tijd nooit meer de behoefte om deze te luisteren, verlaag hem.