Esoteric: Cry for God (1998)

Roland Baumgartner is een Oostenrijkse componist die vooral veel filmmuziek schijnt te maken, maar ook veel muziek aflevert voor theaterproducties. Vooral in zijn thuisland schijnt ie redelijk bekend te zijn, voor de rest zegt de beste man me maar weinig en ken ik hem voornamelijk van zijn bijdrage aan Esovision.
Met een hoop tam-tam opent meneer Baumgartner het album "Cry for God", één van zijn vele albums die uitgebracht zijn op dit label, gespecialiseerd in bijzondere, instrumentale wereldmuziek met allerlei verschillende stijlen. Veel muziek van Esovision wordt gebruikt voor o.a. actualiteiten-programma's en documentaires e.d, en is veelal uitgevoerd op keyboards en synthesizers, zoals ook dit album. Roland's muziek is vaak vrij bombastisch van aard, en vaak klinkt het alsof een compleet orkest de muziek verzorgd heeft. Nadere beluistering bewijst echter dat het gewoon om electronische muziek gaat, maar dan wel één van kwaliteit. Zoals ik al eerder in dit bericht aangaf, opent "Hear my Prayer" met een hoop bombarie. Het is een plechtig en hoffelijk klinkend psalm-achtig nummer waar wat thema's in verstopt zitten die zich een aantal keren herhalen, zonder dat het echt gaat vervelen.
"Supplication" daarentegen duurt net ff een paar minuten te lang. Het mooie voortkabbelende nummer kent een prachtig hoofdthema (beetje vergelijkbaar met "Falling Star" van "Celestial Harmonies", ook een Baumgartner-album), die zich een aantal keren herhaald, maar dan met andere klanken. Echter begint het op een gegeven moment allemaal wat waterig te klinken, waardoor ik de aandacht verlies. Nogmaals, een mooi nummer, maar te lang.
"Invocation" ligt weer in het verlengde van nummer 1 en biedt weer een scala aan thema's, gegoten in een bombastisch en vrij statig klinkend jasje.
Eén van de mooiste en meest ingetogen nummers die ik tot nu toe van Baumgartner heb gehoord, is het prachtige "Let Us Pray". Op de één of andere manier komt het nummer over als een soort slaapliedje, zo lieflijk klinkt het melodietje althans. Het is in ieder geval erg mooi, ondanks dat ook hier het hoofdthema zeer regelmatig herhaald wordt, iets waar Baumgartner sowieso wel een handje van heeft. Gelukkig weet hij het wel altijd zo te brengen, dat het niet eentonig gaat klinken. "Let Us Pray" doet me trouwens bij vlagen aan het meer ingetogen werk van Vangelis denken. Baumgartner's muziek heeft overigens wel vaker wat weg van die van Vangelis. Een beetje dezelfde groots- en plechtigheid.
Het wat meer mysterieus klinkende "Prayer Formula" zorgt qua sfeer weer voor wat meer afwisseling. Het mooie is dat het thema van dit nummer vrij geheimzinnig begint, om daarna uit te groeien tot iets wonderschoons. Ook hier valt Baumgartner in herhaling, maar storend is het ook hier niet.
"Silent Prayer" ligt in het verlengde van "Let Us Pray", en is weer een zeer mooi ingetogen nummer met een prachtig hoofdthema. Mijn vriendin viel het op, dat ze het thema herkende als zijnde een onderdeel van een traditioneel Christelijk gezang. Indien dat zo is, wordt er niet naar verwezen in het CD-boekje, maar ik geloof het best wel.
Het hoofdthema van dit album gaat dan ook over het geloof dat God onder ons aanwezig is, en dat je die d.m.v. een gebed rechtstreeks kan benaderen, muzikaal vertaald en geïnterpreteerd op dit album.
Nu moet ik bekennen dat de verschillende thema's waarmee de Esovision-albums mee komen aanzetten (het gaat voornamelijk over onderwerpen die esoterisch van aard zijn), me eigenlijk niet zo heel veel doen. Ik houd me ook niet bezig met esoterie. Het gaat me om de muziek, en die is gewoon van goede kwaliteit. Zo ook deze "Cry for God". Een zeer ruime 3,5 vind ik hier wel op zijn plaats.