Maudlin of the Well - Part the Second (2009)
mijn stem
43 stemmen
Verenigde Staten
Avant-Garde / Metal
Label: Dark Symphonies
-
An Excerpt from 6,000,000,000,000 Miles Before the First, Or, the Revisitation of the Blue Ghost (10:55)
-
Another Excerpt: Keep Light Near You, Even When Dying (5:59)
-
Rose Quartz Turning to Glass (7:30)
-
Clover Garland Island (8:18)
-
Laboratories of the Invisible World (Rollerskating the Cosmic Palmistric Postborder) (11:50)
0
geplaatst: 25 mei 2009, 19:59 uur
Geweldig mooi album van deze voorloper van Kayo Dot.
Geïnspireerd door astrale reizen, lucide dromen en meer dat soort ongein, komt het collectief op lange meanderende nummers uit die, ondanks dat ze soms een begeisterde jam klinken, verrassende structuren bezit en je zo meesleept in hun wonderschone en soms beklemmende, soms weidse droomlandschappen.
Mag de hoofdletter van de 'maudlin' weg?
nb: ze zouden niks meer opnemen, maar dankzij fandonaties zijn ze toch weer de studio ingedoken. Ze bieden het album dan ook digitaal en gratis aan op hun eigen site maudlin of the Well - Part The Second - Downloads - maudlinofthewell.net
Geïnspireerd door astrale reizen, lucide dromen en meer dat soort ongein, komt het collectief op lange meanderende nummers uit die, ondanks dat ze soms een begeisterde jam klinken, verrassende structuren bezit en je zo meesleept in hun wonderschone en soms beklemmende, soms weidse droomlandschappen.
Mag de hoofdletter van de 'maudlin' weg?
nb: ze zouden niks meer opnemen, maar dankzij fandonaties zijn ze toch weer de studio ingedoken. Ze bieden het album dan ook digitaal en gratis aan op hun eigen site maudlin of the Well - Part The Second - Downloads - maudlinofthewell.net
0
geplaatst: 25 mei 2009, 20:19 uur
Richardus schreef:
Ze bieden het album dan ook digitaal en gratis aan op hun eigen site maudlin of the Well - Part The Second - Downloads - maudlinofthewell.net
Ze bieden het album dan ook digitaal en gratis aan op hun eigen site maudlin of the Well - Part The Second - Downloads - maudlinofthewell.net
Erg sympathiek van hen
0
geplaatst: 25 mei 2009, 20:31 uur
Inderdaad. Nu maar hopen dat hij beter is dan de laatste van Kayo Dot, die vond ik toch wel redelijk tegenvallen. Een plaat als 'Leaving Your Body Map' is erg moeilijk te overtreffen.
Nu maar hopen dat hij beter is dan de laatste van Kayo Dot, die vond ik toch wel redelijk tegenvallen. Een plaat als 'Leaving Your Body Map' is erg moeilijk te overtreffen.
0
geplaatst: 25 mei 2009, 20:48 uur
Het eerste nummer bevalt me in ieder geval. Het klinkt tenminste wat luchtiger dan Blue Lambency Downward.
Nog bedankt dat je dit onder mijn aandacht hebt gebracht, Richardus!!
Nog bedankt dat je dit onder mijn aandacht hebt gebracht, Richardus!!
0
geplaatst: 25 mei 2009, 23:04 uur
Ik vind het een veel beter album dan BLD eigenlijk, vooral het laatste nummer is fantastisch!
0
geplaatst: 26 mei 2009, 12:24 uur
Inderdaad toch weer een goed album van Toby Driver en co. De plaat is stuk rustiger geworden dan LYBM, maar is wel onmiskenbaar maudlin. Favoriete nummers zijn Another Excerpt en het sublieme Laboratories.
0
geplaatst: 7 juni 2009, 02:40 uur
Maar is dit nu hun laatste werk of ze weer verder?
Schitterend artwork trouwens, doet me erg denken aan Night van Gazpacho.
Schitterend artwork trouwens, doet me erg denken aan Night van Gazpacho.
0
Sven Bersee
geplaatst: 14 juli 2010, 18:06 uur
Tja, hoe moeten we dit nu classificeren. Over het algemeen wordt dit progressieve rock genoemd. Maar de strijkers nemen een dermate grote rol in, dat dit ook wel naar klassiek neigt. Ach, wat maakt het ook uit, die hokjes zijn nergens goed voor. Wat zeker is, is dat dit een album van grote klasse is. Een stel inventieve topmuzikanten maken hier gewoon een van de beste albums van het jaar. Stevig en mooi.
Pindahaai
Pindahaai
0
Misterfool
geplaatst: 8 augustus 2010, 19:06 uur
We hear the chirping of icy violins,
Interessante muziek die een oog heeft voor sfeer en opbouw, ze weten vaak lekker onverwachts uit de hoek te komen. Er is altijd een leuke afwisseling tussen rustige,sferische en slepende stukken en de haast uit het niets komende metalen uitbarstingen. Bij dit album lijken ze meer op sfeer te willen focussen. De spanning komt niet langer van het angstvallig wachten tot de band ontploft, nee, de spanning is onderhuids geworden. Een goede verandering, aangezien dit album nog even fris klinkt als toen ik hem een jaar geleden voor het eerst hoorde.
-
Zo wordt op dit album viool gebruikt en met veel effect. Het zingt, het huilt, het geeft het album een lekker duister sfeertje. Rose Quarts begint met een 5 minuten lange vioolmelodie, het lijkt wel op filmmuziek. Het doet me haast denken aan David cross van king Crimson. Prachtig dromerig gitaarspel en dito zang, verzorgen het eindstuk van dit nummer.
-
De opener zette me even op het verkeerde been. Dit lijkt wel het intro van een of andere neo-prog band. Maar als de violen te horen zijn wordt het al weer heel bijzonder. De stem fluistert een beetje. Hé psst, dit gaat een goed album worden hoor. Ik geloof hem gelijk. Uiteraard, dit nummer(en dit album) heeft nog heel wat creatief gitaarwerk in de aanbieding. Even loopt het nummer stil, om met een marsachtig ritme verder te gaan. Opeens pianospel, hoe mooi kan het leven zijn.
-
Keep light with you begint erg lekker, met mysterieuze keyboard en piano. Het gitaargedeelte dat op het intro volgt is zo uitermate sterk dat ik compleet weggesleurd wordt. Een van de 5 hoogtepunten van dit cd'tje.
-
Clover garland field begint met denderend gitaarwerk, je verwacht dat ze überheavy uit de hoek komen,maar dat valt vies tegen, of moet ik zeggen dat valt goed mee. Na ruim 3 minuten vol met stoere gitaarpartijen, horen we het ijzige gekweel van violen, een spookachtig stuk muziek. Een hoge zangstem lijkt een klaagzang te zingen. Uiteindelijk ontpopt het violenintermezzo zich tot een climax(dus toch) van formaat. Geniaal gitaarspel en opzwepende drums.
-
De afsluiter begint met opethachtig gitaarspel om even later heerlijk te exploderen, lekker episch. Heerlijk donderende drumpatronen. De grond schuift onder je voeten weg en je wordt even keihard de lucht in gelanceerd, om tijdens het nummer weer snoeihard naar beneden te worden gesmeten. Ik leef gelukkig nog, hoewel het engelachtige pianospel in de laatste 30 seconden, me doet twijfelen of ik niet in de hemel beland ben.
-
Een gegeven paard mag je eigenlijk niet in de bek kijken, maar dan nog heeft deze paard een parelwitte lach alsof het zo uit een reclame is gegaloppeerd. Of zoals ze ook op progarchives zeggen: essentieel een meesterwerk van progressieve rock. Laat je meevoeren.
-
Vorig jaar gaf ik dit cd’tje 5 sterren, dat mag ik nu weer doen.
Interessante muziek die een oog heeft voor sfeer en opbouw, ze weten vaak lekker onverwachts uit de hoek te komen. Er is altijd een leuke afwisseling tussen rustige,sferische en slepende stukken en de haast uit het niets komende metalen uitbarstingen. Bij dit album lijken ze meer op sfeer te willen focussen. De spanning komt niet langer van het angstvallig wachten tot de band ontploft, nee, de spanning is onderhuids geworden. Een goede verandering, aangezien dit album nog even fris klinkt als toen ik hem een jaar geleden voor het eerst hoorde.
-
Zo wordt op dit album viool gebruikt en met veel effect. Het zingt, het huilt, het geeft het album een lekker duister sfeertje. Rose Quarts begint met een 5 minuten lange vioolmelodie, het lijkt wel op filmmuziek. Het doet me haast denken aan David cross van king Crimson. Prachtig dromerig gitaarspel en dito zang, verzorgen het eindstuk van dit nummer.
-
De opener zette me even op het verkeerde been. Dit lijkt wel het intro van een of andere neo-prog band. Maar als de violen te horen zijn wordt het al weer heel bijzonder. De stem fluistert een beetje. Hé psst, dit gaat een goed album worden hoor. Ik geloof hem gelijk. Uiteraard, dit nummer(en dit album) heeft nog heel wat creatief gitaarwerk in de aanbieding. Even loopt het nummer stil, om met een marsachtig ritme verder te gaan. Opeens pianospel, hoe mooi kan het leven zijn.
-
Keep light with you begint erg lekker, met mysterieuze keyboard en piano. Het gitaargedeelte dat op het intro volgt is zo uitermate sterk dat ik compleet weggesleurd wordt. Een van de 5 hoogtepunten van dit cd'tje.
-
Clover garland field begint met denderend gitaarwerk, je verwacht dat ze überheavy uit de hoek komen,maar dat valt vies tegen, of moet ik zeggen dat valt goed mee. Na ruim 3 minuten vol met stoere gitaarpartijen, horen we het ijzige gekweel van violen, een spookachtig stuk muziek. Een hoge zangstem lijkt een klaagzang te zingen. Uiteindelijk ontpopt het violenintermezzo zich tot een climax(dus toch) van formaat. Geniaal gitaarspel en opzwepende drums.
-
De afsluiter begint met opethachtig gitaarspel om even later heerlijk te exploderen, lekker episch. Heerlijk donderende drumpatronen. De grond schuift onder je voeten weg en je wordt even keihard de lucht in gelanceerd, om tijdens het nummer weer snoeihard naar beneden te worden gesmeten. Ik leef gelukkig nog, hoewel het engelachtige pianospel in de laatste 30 seconden, me doet twijfelen of ik niet in de hemel beland ben.
-
Een gegeven paard mag je eigenlijk niet in de bek kijken, maar dan nog heeft deze paard een parelwitte lach alsof het zo uit een reclame is gegaloppeerd. Of zoals ze ook op progarchives zeggen: essentieel een meesterwerk van progressieve rock. Laat je meevoeren.
-
Vorig jaar gaf ik dit cd’tje 5 sterren, dat mag ik nu weer doen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.