"The Fall of Mankind" is een zeer redelijk tot de verbeelding sprekende, muzikale interpretatie van het verhaal over de zondeval. Oftewel Adam en Eva, die gelukkig leefden in het paradijs die God hen had geschonken (hier gaan de eerste 2 nummers over). Totdat Satan (vermomd als slang), Eva wist te verleiden tot het eten van een appel die aan de boom der kennis van goed en kwaad groeide ("Tree of Knowledge"). Hierna werden ze zich bewust van hun naaktheid en begonnen zich ervoor te schamen ("Loss of Innocence"). Voor God's aangezicht moesten ze zich verantwoorden en werden uiteindelijk gestraft ("In the Heat of Thy Face") om vervolgens te horen te krijgen dat ze het Paradijs voor altijd moesten verlaten ("Expulsion from Paradise").
Hermes St. John heeft dit verhaal als een soort soundtrack weten neer te zetten, en het resultaat is zeer aardig te noemen. De beide thema's van Adam en Eva komen goed naar voren. Waar "Adam - The Manly Principle" intrigerend en groots klinkt, klinkt "Eve - The Female Principle" sprankelend en ingetogen.
"Tree of Knowledge" is vooral een zeer uitgesponnen en rustig, mystiek stukje muziek die al net zo ongrijpbaar klinkt, als het hele concept achter de boom.
"Loss of Innocence" begint als een vreedzaam stukje muziek waar ik Vangelis een beetje in herken, om vervolgens te veranderen in een stuk opbouwende muziek die juist qua stijl erg veel weg heeft van Ravel's "Bolero".
De muziek wordt desolater en somberder van aard met de laatste 2 tracks. "In the Heat of Thy Face" is een dreigend en somber stukje muziek die werkelijk klinkt alsof je je voor je daden moet verantwoorden, daar spijt van hebt maar tegelijkertijd realiseert, dat er geen weg meer terug is.
Tot slot hoor ik duidelijk in "Expulsion from Paradise" een aantal elementen terug: in de eerste 2 minuten lijkt er nog niets aan de hand te zijn en hoor ik prachtige, sfeervolle passages die je doen denken, alsof je je werkelijk in het Paradijs begeeft, maar ergens onder de oppervlakte groeit het besef dat je dit oord ven heerlijkheid moet verlaten. Vervolgens verandert de muziek in een kabbelend thema, die de weg beschrijft van hoe Adam en Eva het Paradijs verlaten. Het laatste bombastische stuk beschrijft het moment dat ze beiden achterom kijken als ze het Paradijs achter zich hebben gelaten, en beseffen dat het over en uit is, zodra ze een engel zien die aan de toegang van het Paradijs staat met een vlammend zwaard.
De elektronische muziek van Hermes St. John is over het algemeen goed te noemen, maar in het midden van het album, neigt het wel een beetje saai te worden. Pas in de laatste 2 nummers keert de spanning van de muziek weer terug, wat uiteindelijk toch resulteert in een aangename, verbeeldingrijke luistertrip. Al met al toch een 3,5, wat een acceptabel cijfer is dit album.