Paradinas is een artiest die mij toch nauw aan het hart ligt. Fantastisch label, leuke releases onder Kid Spatula, maar vooral z'n µ-Ziq project kan mij echt wel bekoren. "Bilious Paths" zal wel m'n favoriet blijven, maar dit EPtje is ook zeker niet mis, en enkel in samenwerking met Aphex viel hij me tegen.
The Fear is bijna commercieel te noemen, en zou mits wat alternatieve realiteiten nog best in een top 40 passen. Normaal pas ik voor dit soort muziek, maar Paradinas maakt het echt lekker. Zalige voice sample distortion, leuke ritmes en een super melodie. Er straalt zo'n enorme zomerchill van deze track dat ik niet anders kan dan wegdromen. Terrasje op, biertje in de buurt, tegen de avond aan, en maar genieten. Mag ongegeneerd plaatsnemen naast Orbital op dat vlak. Topper van dit album. "Houzz 8" is ook leuk, vooral het melodietje dan, maar mist toch wel dat ietjes extra. Doe me zelfs wat denken aan een Aphex track dit, al is het ritmisch wel een stukje simpelder.
"Mornin Frolic" opent met een prachtige melodie, doet redelijk klassiek aan en bouwt daar het volledige nummer verder op door. Geen beats, ritmische elementen of ander gepruttel. Pure melodische muziek, die afwijkt van alle vormen van ambient, maar dus eerder het klassieke opzoekt, zonder daarbij het electronisch aspect uit het oog te verliezen. Nu niet direct mijn ideale track, maar zeer zeker een leuk experiment, en eentje dat zeer boeiend en geslaagd mag genoemd worden. Afsluiten doet µ-Ziq met een geinige mix van "The Fear". Wat distortion over het geheel heengegooid, ritmisch net wat anders, maar ook deze is weer zeer lekker. Sleept misschien net iets te lang aan (net niet subtiel genoeg ook), en kan niet op tegen het origineel, maar wel een zeer fijne afsluiter.
Zeer leuk EPtje dit, echt genieten. Lekker rustige, zomerse, blije en aangename muziek dit. Dikke 4*.