Asher - Miniatures (2009)

Deze kreeg ik een tijdje terug getipt van Sietse; waarvoor dank.
Tamelijk briljante dubbelaar met piano-miniaturen. Denk aan de laatste Goldmund, maar dan wat minimalistischer (kan dat dan?) en dan verpakt onder een dikke tape-hiss-Caretaker-deken. Zonder moeite 4,5 sterren.

Erg mooie verstilde pianostukken in de stijl van Erik Satie en John Cage (goldmund is idd ook een mooie referentie), ondergedompeld in de tapeloops van Basinski.
De uitkomst, heel erg mooi en mijn favoriet van dit jaar tot nu toe.

Even kijken of ik hier wat mee kan.

vast wel.

Ik weet het niet helemaal met deze release ... de composities zijn stuk voor stuk erg fraai maar de totale lengte van de release is op een gegeven moment een probleem. Hoe was het ook al weer ? Goede ambient laat zich goed aandachtig beluisteren, maar kan ook opgaan in de omgeving. Wel, aandachtig beluisteren is met zeven kwartier geen eitje, en opgaand in de omgeving hoor ik het na een tijdje helemaal niet.

Ook heb ik vragen bij de wijze waarop dit tot stand is gekomen. De door We-tigers eerder genoemde Tape-Hiss-Caretaker deken (dank voor deze term) vervalt hier soms eenvoudig in drop-outs, iets dat je vroeger met cassettebandjes had die lang in de zon hadden gelegen. Bij Basinski is data-verlies een leidend en vormgevend motief in het werk zelf, hier lijkt het eerder een toegevoegd onderdeel. Dat vind ik minder sterk.

Overigens deed het concept 'twee schijven verstilde pianocompostities gehuld in ambient-mist' me denken aan Milliard van het finse Circle. Maar die zit ik met gemak uit.

Het andere werk van Asher kennende denk ik niet dat we hier te maken hebben met opzet in het weghalen van stukken. Althans niet achteraf.
Ook op zijn andere releases komen dit soort element nl. terug, al is het dan soms wel weer in andere vorm.

Doet me op het eerste gehoor erg denken aan een Alva Noto-achtige ruis, met prachtige piano stukken eroverheen.