YOB - The Great Cessation (2009)
mijn stem
22 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Profound Lore
-
Burning the Altar (12:37)
-
The Lie That Is Sin (11:19)
-
Silence of Heaven (9:48)
-
Breathing from the Shallows (7:35)
-
The Great Cessation (20:36)
-
Blessed by Nothing * (8:34)
-
Pain Like Sugar * (5:49)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
1:01:55
(1:16:18)
Links
Spotify
0
lambf
geplaatst: 8 september 2009, 14:51 uur
Ik dacht dat ze gestopt waren eigenlijk, of zal dit dan toch de allerlaatste zwanenzang zijn?
0
geplaatst: 4 februari 2010, 11:38 uur
DIt is een dikke plaat!
Dikke RIFFS
Dikke productie
Dikke vocals
DIKKE RIFFS
RIFFS RIFFS RIFFS RIFFS
Dikke RIFFS
Dikke productie
Dikke vocals
DIKKE RIFFS
RIFFS RIFFS RIFFS RIFFS
0
geplaatst: 26 april 2010, 15:47 uur
Ik vraag me af waarom er zoveel effect op de vocals moet zitten. Dikke hit op Roadburn, wat ik gehoord heb uit reviews en de man kan gewoon goed zingen, brullen en grunten. Raar dat hier dan van die effectlagen overheen worden gegooid, heeft de man niet echt nodig. Verder wel echt een topproductie. Lekker rauw, maar niet brak. Iets wat we wat dat betreft ook altijd wel aan Profound Lore kunnen overlaten. Toch zonde, want ik ben bang dat dit ze punten gaat kosten.
0
geplaatst: 26 april 2010, 17:47 uur
Ook maar eens beluisterd vanwege de reviews over hun Roadburn optreden, ben niet echt onder de indruk, niet echt anders of beter dan de meeste doom/sludge.
![avatar van [WZ]](https://www.musicmeter.nl/images/avatar/39000/39801.jpg?cb=1329304844)
0
geplaatst: 5 september 2011, 17:05 uur
..wel anders, maar af en toe wel érg langdradig. Geef mij maar Atma!
0
geplaatst: 5 juni 2012, 11:29 uur
Na (nóg) meer luisterbeurten denk ik dat ik weet wat deze voor mij minder dan andere Yob's maakt:
Track 1,2 en 4 grooven als een (dikke, vettige) tiet, terwijl track 3 eigenlijk een 9 minuten durende bak herrie als 'tussenstuk' is, en ook de lange titeltrack komt op een gegeven moment tot stilstand..
Ondanks dat is ie toch nog wel gegroeid als geheel, dus hop naar de 3,5*
Track 1,2 en 4 grooven als een (dikke, vettige) tiet, terwijl track 3 eigenlijk een 9 minuten durende bak herrie als 'tussenstuk' is, en ook de lange titeltrack komt op een gegeven moment tot stilstand..
Ondanks dat is ie toch nog wel gegroeid als geheel, dus hop naar de 3,5*
0
geplaatst: 13 september 2025, 11:02 uur
Na drie jaar stilte en een korte ontbinding keert Yob in 2009 terug met The Great Cessation. De productie is zwaarder en massiever en slaat een brug tussen de massiviteit van de vorige twee albums en de meer psychedelische benadering van de eerste twee platen.
Burning the Altar is een overdonderende opener, waarin de logge riffs en de bezwerende zang van Mike Scheidt je meteen meesleuren. De dynamiek is imposant: traag en zwaar, maar nooit loom of futloos. Silence of Heaven en Breathing from the Shallows bouwen verder op die spanning.
Het titelnummer, ruim twintig minuten lang, is de ware climax van het album, waarin alle facetten van de sound van Yob samenkomen.
1. The Great Cessation
2. The Unreal Never Lived
3. The Illusion of Motion
4. Catharsis
5. Elaborations Of Carbon
Burning the Altar is een overdonderende opener, waarin de logge riffs en de bezwerende zang van Mike Scheidt je meteen meesleuren. De dynamiek is imposant: traag en zwaar, maar nooit loom of futloos. Silence of Heaven en Breathing from the Shallows bouwen verder op die spanning.
Het titelnummer, ruim twintig minuten lang, is de ware climax van het album, waarin alle facetten van de sound van Yob samenkomen.
1. The Great Cessation
2. The Unreal Never Lived
3. The Illusion of Motion
4. Catharsis
5. Elaborations Of Carbon
* denotes required fields.
* denotes required fields.