Joe Vitale - Plantation Harbor (1980)

Joe Vitale is vooral bekend als drummer van Joe Welsh (Barnstorm) en Crosby, Stills, Nash & Young. Neil Young heeft het volgens mij niet zo erg op Vitale, want het was zijn beslissing om Vitale te vervangen tijdens de CSNY tour van 2002 (de arme Nash mocht het nieuws natuurlijk brengen aan Vitale en ook Finnigan). Ook heeft Vitale nooit meegespeeld op een album van Young, terwijl hij wel vaak te vinden is op albums van de overige drie tenoren. Het is vooral Stephen Stills die Vitale er graag bijheeft. Vitale speelde als eerste mee op Stills' Illegal Stills. Ook nam hij Vitale mee in de Stills-Young Band, en meer recentelijk is Vitale Stills' 'pion' in de nieuwe versie van Buffalo Springfield (waar Rosas Youngs handlanger is).

Joe Vitale was op zijn prominents aanwezig op Live it Up waar hij optrad als producer, meerdere instrumenten voor zijn rekening nam, en ook het titelnummer voor schreef. Een twijfelachtige eer.

Persoonlijk vind ik 'm niet zo'n bijzondere drummer. Erg zakelijk, zonder herkenbaar geluid, zelfs op zijn soloalbums. Voor de kwaliteit van dit album geldt eigenlijk hetzelfde als voor z'n eerste: degelijk, professioneel, niet onaardig, maar zeker niet bijzonder. Ik vind deze ietsjes beter, deze is iets opgewekter. De productie bevalt me ook net wat beter. De bevriende sterren konden Vitale helaas niet helpen, maar ze krijgen ook niet echt de ruimte.

Als hij 'I'm Flyin'' nou eens aan Stephen Stills had gegeven. Had Stills er maar lekker aan laten sleutelen, en dan kon het wellicht worden toegevoegd aan Daylight Again. Het nummer biedt de ruimte om er harmony vocals à la CSN op los te laten.

Joe Vitale, drummer en inderdaad vooral bekend van allerhande samenwerkingen met Joe Walsh en CSN.
Maar hij is begonnen met The Amboy Dukes van Ted Nugent. Ook speelde hij live bij The Eagles en ook op de dubbel-LP Eagles Live.

Hier maakt hij dan een album onder eigen naam en doet ook de zang. Hij heeft geen onaardige stem, dat moet gezegd worden.
Het hoeft geen betoog dat Joe Walsh op dit album gitaar speelt. Andere bekende namen die ik op de binnenhoes zie zijn George Chocolate Perry op bass, Don Felder, Marilyn Martin, Timothy B. Schmit en bij I'm Flyin' inderdaad Stills & Nash op achtergrondzang.

Beste nummer van de plaat is Lady On The Rock, een heerlijke zomerse meezingrocker die meteen in de kop blijft hangen. Deze gaat over in een telefoongesprek tussen Joe en Joe, waarbij de 'iets' rijkere Walsh de vrouwelijke operator laat vragen of Vitale de kosten van het gesprek voor zijn rekening neemt. Dit gaat dan weer over in Bamboo Jungle waarbij ik wel een heel erg Dreadlock Holiday gevoel krijg en waarbij Barry Hay zich Back Home fluit.
Plantation Harbor is wel een lekker funky nummertje en Laugh-Laugh is ook wel aardig. Dat geldt ook nog wel voor Sailor Man.
Bij Man Gonna Love You krijg ik alweer een Dreadlock Holiday-gevoel, maar niet zo erg als bij die andere.
Andere beste nummer van de plaat is I'm Flyin', een mooi rustig nummer met een mooie melodie, wat inderdaad net zo goed van CSN had kunnen zijn.

Joe Vitale bracht in 2008 nog een CD uit samen met zijn vrouw en zoon, die hier niet op de site staat.
Op vinyl en puntgaaf.