Dave Brubeck - We're All Together Again (For the First Time) (1972)

Sterk album is dit. Hier worden de nummers lekker breed uitgesmeerd en behandelt. Dit is geen standaardwerk waar bij die typische hitjes alweer binnen de lijntjes gekleurd wordt. Het hele quartet is in vorm. Door klemtonen (door middel van pianorifs) te leggen in de herhalende melodie wordt alles heel toegankelijk gehouden zonder daarmee de vloeiende sfeer te verliezen (integendeel). Dit is echt swingen! Heerlijk die liveuitvoeringen van hitjes (duidelijk denkt het publiek daar hetzelfde over).

Take Five is echt heel mooi hier. Alles loopt heel gesmeerd en je weet dat er ergens een vaste schema in zit natuurlijk, maar toch zit alles zo goed . Stevig maar intens chill-down gehalte in de stukken met Desmond en Mulligan. Maar dan komt die héérlijke melodie daardoor. "Eeeeeeeeen neem 5 minuutjes publiek!" met een applaus als dank voor de gedane moeite. Wat een sfeer!

Erg lekker live album van The David Brubeck Quartet, opgenomen in oktober/november 1972, op verschillende locaties in Europa.
Dave Brubeck zat uiteraard achter de piano en verder bestaat de line-up op deze plaat uit Alan Dawson (drums), Jack Six (bass), Paul Desmond (alto sax) en Gerry Mulligan (baritone sax).
De plaat begint met een lekker swingende "Truth", opgenomen op 4 november 1972, in de Philharmonie in Berlijn. Alle muzikanten zijn goed op dreef en vullen elkaar goed aan. Vooral Jack Six maakt hier indruk door het gehele nummer erg strak te begeleiden met zijn bass.
Daarna zet de groep het iets langzamere "Unfinished Woman" in (nog steeds dezelfde datum in Berlijn). Als luisteraar word je helemaal meegesleept door de prachtige klanken die deze muzikanten laten horen. Het publiek laat dit ook horen door hier en daar instemmend te applaudisseren.
"Koto Song" was op 26 oktober 1972 opgenomen in het Olympia theater in Parijs. Gerry Mulligan was hier niet van de partij, waardoor alle aandacht gevestigd is op Paul Desmond, die het nummer heerlijk rustig en strak ten gehore brengt. Een lekker jazz nummer voor laat in de avond noem ik dat.
Met "Take Five" gaan we weer terug naar de Berlijn datum. Gerry Mulligan is er weer bij om deze DBQ klassieker lekker uitgesponnen te brengen. Ze spelen maar liefst iets langer dan een kwartier door! Te langdradig? Nee, fantastisch juist! Hiermee krijgen we namelijk van iedere muzikant te horen wat ie onder de pet heeft. Vooral Brubeck zelf schittert in deze uitvoering van het welbekende nummer.
Tjah, "Rotterdam Blues" is eigenlijk exact wat de titel zegt. Het is een Blues georiënteerd nummer en werd opgenomen op 28 oktober 1972, in De Doelen in Rotterdam. Dave Brubeck begint dit plezante nummertje en kan na een minuut op de enthousiaste respons van het publiek rekenen. Brubeck blijft het gehele nummer door de sleutelrol voor deze leuke onderbreking van de plaat. Het zorgt voor een leuke afwisseling en de muzikanten brengen het gewoon weer erg goed!
De plaat sluit af met "Sweet Georgia Brown" (tevens opgenomen in De Doelen op de eerder genoemde datum), waarop enkel Dave Brubeck speelt. En met dit lekker swingende deuntje eindigt deze enthousiaste en frisse live plaat.

Vooral Brubeck komt dus veel naar voren in deze plaat. Mensen die dus niet van de piano als jazzinstrument houden zullen dit waarschijnlijk niet zoveel hebben, maar voor overige jazzliefhebbers en vooral liefhebbers van Brubeck's werk is dit een echte aanrader!

Metaalhoofd is niet langer actief op Mu Me, maar alles wat hij over deze Lp – cd op 16 augustus 2012 schrijft ben ik met hem/haar eens. De uitvoering van Take five is echt geweldig. 16,00 minuten smullen.