Milanese - 1 Up (2004)

Hier moet ik maar 's naar gaan luisteren. Vond hem erg vet gisteren bij Warp Vision.

Niet te zuinig nee

Weet je toevallig hoe dat nummer heet dat 'ie draaide met die "Moshi Moshi" sample, en zo'n "oosters" melodietje dan langzaam veranderde in een 8-bit nintendoriedeltje? Dat overschreedt echt alle grenzen van vetheid.

Geen idee, jammer genoeg. Is er geen Warp-forum oid waar dat op te vinden moet zijn?

Ik zal 's wat rondneuzen. Hopelijk komt z'n setje op 3voor12 te staan, zal het een stuk makkelijker maken.

Erg fijne nieuwe en - vooral - diverse debuutrelease van Milanese dit, waar sferisch geklooi wordt afgewisseld met strak geproduceerde tracks vol leuke geintjes.

Billy Hologram is een electro-achtige opener met een érg lekkere melodie. Lekker voor op de dansvloer bovendien. So Malleable rotzooit een beetje aan. Veel geinige samples maar als track niet helemaal geslaagd. Cowboy is inmiddels een bekend trackje voor degenen die de Warp site regelmatig checken. Lekker luchtig trackje, rustig tempo en wat breakbeats ter opvulling. Ligt lekker in het gehoor, niks mis mee.

Iacon is het hoogtepunt van 1 Up. Milanese op de dnb tour en dat klinkt gááf. Met name de stukjes waar de snare/clap de bas langzaam inhaalt, en andersom, zorgen voor een heerlijk fris trackje. Opnieuw erg dansbaar, sterke effecten, al is het wel wat minimaal. Flex en Head Bocs zijn samen met So Melleable de luistertracks van het album. Rustgevend gebrom, wat verdwaalde ambientwaves en flink aanwezige samples laten het zowel rommelig als - soms - keimooi klinken.

Prima debuut, met zowel wat 'cleane' dansbare tracks als grauw gepiepknor met originele geintjes. Niet overal even geslaagd, maar toch 4* waard.

En wáárom staat z'n setje van Warp Vision niet online?! Grrr!

Half geslaagd album dit. Bij momenten best boeiend, maar soms ook de bal misgeslagen. Het Warp label blijft voor mij toch een combinatie van hits & misses, meer dan welk ander label dan ook.

Milanese combineert beide op één CD, da's dan weer redelijk nieuw . Het album opent met "Billy Hologram". Matige track, van die lekkere melodie die Goodfella hoort zelf niet veel gemerkt. Nogal donker, bedrukt en saai klinkend geheel, aangevuld met een voice sample die me ook al niet echt weet te bekoren. "So Malleable" is een stuk beter, met leukere ritmes, al blijft uiteindelijk ook deze track wat te deprimerend klinken, ook weer mede dankzij weer een nogal vervelend klinkende voice sample. "Cowboy" is de eerste echte goeie track. Mooie bass, die eigenlijk het hele nummer weet te dragen. Lekker diep en clean, zo mag het ook af en toe .

"Iacon" is een wat dubbele track. Enerzijds nogal wat sferisch werk, anderzijds ook wat ritmisch geneuzel, de combinatie van beide werkt in z'n geheel niet echt, maar de afzonderlijke delen zijn best leuk. "Flex" is wat mij betreft te topper van het album, omdat het ritmische hier wel wat naar de achtergrond wordt verschoven. Donkere, mysterieuze klanken, met als klap op de vuurpijl een zeer mooi, redelijk eng melodietje. Maar staaltje sfeerschepping, dit trackje. Ook "Head Bocs" is een prachtige track. Zeer mooie wave met leuk geratel er overheen. En zo wordt het album dan toch nog in schoonheid afgesloten.

Het begint dus allemaal veel te mager, maar langzaamaan wordt het album toch de moeite waard. Kleine 3*, hoop dat de toekomst meer werk als "Flex" en "Head Bocs" zal brengen.

Hier een 4*. Ik vind de eerste twee tracks een mooie voorzet voor Cowboy, waarbij het geheel dan eindelijk een beetje loskomt. Billy Hologram en So Malleable vind ik allebei wel leuk (alhoewel die voicesamples mij ook niet veel doen), maar vanaf Cowboy wordt het wel echt interessant. Het uitgangspunt is drum 'n' bass, maar doordat het nummer maar af en toe echt doorbeukt bljift het goed luisterbaar. Het geklooi met harder/zachter, langzamer/sneller en de vele samples maakt het er best wel interessant op. Iacom doet me ergens wel denken aan Aphex Twin (dat hoogklinkende melodietje is heel erg SAW1 ), maar gaat verder lekker door waar Cowboy ophield, alhoewel deze track nog iets chaotischer is. Met Flex en Head Bocs wordt weer pas op de plaats gemaakt door het tempo omlaag te schroeven: Flex heeft een aantal erg sfeervolle voicesamples en (voor mijn gevoel) bijna hiphop-achtige beats. Head Bocs is de meest emotionele track met waanzinnige mooie "waves" (zoals OH dat noemt), afgewisselt met wazige beats. Met dat soort tracks mag Milanese van mij wel een heel album vullen.

vette hoes