Jean Plum & Veniece - Bluesoul Belles Vol. 3 (2000)

Het zag er goed uit voor Bettye Jean Plummer. Na een paar singletjes op verscheidene labels, vond deze gospelzangeres in 1975 onderdak bij het befaamde Hi Records. Willie Mitchell schaarde zich achter haar en verkortte, met het oog op een grote carrière, haar naam tot Jean Plum. Datzelfde jaar nog verscheen haar op gejuich onthaalde, eerste 45-toerenplaatje "Look at the Boy / Back to You". Jammer genoeg kwam dat gejuich enkel van critici en echte soulfans, en bleef het chartsucces uit. De opnames van wat haar eerste fullalbum had moeten worden bleven in de kast, enkel twee extra 45's werden Plum nog gegund...

Het was de B-kant van haar eerste Hi-single die mijn aandacht wist te trekken. Back to You had al de ingrediënten die de Memphis-sound van Willie Mitchell zo aantrekkelijk maakte: stevig rollende drums, een heerlijk sputterende en soms uit de band springende piano/orgel en perfect zwevende, nooit overheersende string arrangements. Maar wat dit lied echt naar een hoger niveau tilt (het hoogste niveau!) zijn de zangpartijen van Jean Plum zelf. Ze weet hier op een ludieke manier haar frustraties van een break-up weer te geven. Haar 'ballsy' stem leent zich daar ideaal voor. Meer van dit!
Gelukkig heb ik na het horen van Back to You geen 35 jaar moeten wachten om meer van dit te kunnen horen, zoals anderen ongetwijfeld wel. Want het was pas met deze release in 2000 dat de opnames voor haar nooit verschenen album publiek werden gemaakt. Nu heb ik me al vaker druk gemaakt over wonderschoon, door labels achtergehouden, opnamemateriaal, maar dit slaat werkelijk alles! Wat hier van Jean Plum te horen is kan moeiteloos concurreren met het werk van labelgenoten als Al Green en Ann Peebles. Het weet het bij momenten zelfs te overstijgen! Vooral de tragere nummers zijn erg overtuigend, omdat ze dankzij deze zangeres nooit zoet worden en juist een zekere attitude meekrijgen. Luister naar de ode aan haar man, I Love Him, en huiver bij het horen van "You don't know my man, he's out of sight" op een achtergrond van zinderende orgel. Hoor hoe ze in het ingetogen Loneliness na "You never saw a flower blossom" je bijna verplicht "Now smell the fragrance, the fragrance of spring", en je dat gegarandeerd zal doen. Erken hoe ze de cover van Today I Sing the Blues helemaal naar haar hand zet, en de oorspronkelijk zangeres compleet naar huis zingt (de zangeres luisterend naar de naam Aretha Franklin!). En zo laat geen enkel nummer hier je onberoerd, ook al is de cover van Ma (He's Making Eyes at Me) minder sterk dan de voorgenoemde cover en is Pour On the Loving duidelijk in een latere sessie opgenomen dan de rest. Kortom: deze muziek verdient na 35 jaar in de kast eindelijk zijn 5 sterren en een plek in m'n top 10!...


Driewerf helaas!!! Het album is nog niet afgelopen. Want Veniece besloot ook zangeres te worden. Ze heeft een leuk snoetje, maar zingen kan ze amper. En het songmateriaal is naargelang. Haar opnames zijn ook van een heel pak vroeger dan die van Plum; de Memphis-sound stond hier duidelijk nog niet op punt. Meer dan een 'aardig' kan ik er voor Veniece niet uitkrijgen. De 4,5* is enkel om Jean Plum niet tekort te doen. De 9 nummers van Veniece zijn wel net lang genoeg om te bekomen van al dat prachtigs voorheen.


Bij deze doe ik een oproep aan alle platenmaatschappijen om Jean Plum de solorelease te geven haar muziek waardig, zodat ik haar alsnog de 5 sterren en de top-10-plaats kan geven die ze verdient.

Wat een prachtig, informatief betoog over Jean Plum, kemm! Ik ben door de MuMeLadder 2011 op het spoor gekomen van Jean Plums Back to you, is dat soms een nominatie van jou?

Hoe dan ook, benieuwd geworden naar andere liedjes van haar ben ik op zoek gegaan naar dit album. Maar dat lijkt geen begaanbare weg, in elk geval niet via de reguliere kanalen. Vooralsnog ben ik op Spotify alleen losse liedjes op verzamel-cd's tegengekomen: Here I go again, Back to you, You ask me, Look at the boy, I love him, Loneliness en Today I sing the blues. (Al met al toch al meer de helft van wat op deze cd staat.)

Wat ik tot nog toe gehoord heb, bevalt me erg goed. Back to you is gelukkig niet het enige fraaie liedje dat Plum heeft opgenomen. Bij tijd en wijle doet ze me denken aan Ann Peebles, waarvan het materiaal gelukkig veel beter verkrijgbaar is. Ik ondersteun uiteraard ook je oproep om dit album een soloheruitgave te geven, al is het maar omdat deze muziek dan tenminste weer verkrijgbaar zou zijn. Het werk van mevrouw Veniece ken ik niet, geen idee of ik dat net zo verschrikkelijk vind als jij.

Bedankt voor je reactie, Choconas, fijn om te lezen! Back to You was inderdaad mijn nominatie. Jammer genoeg meteen gesneuveld, maar dat het nummer jou aanzette om meer van deze prachtige zangeres te gaan zoeken maakt veel goed! De vergelijking met Ann Peebles is ook heel begrijpelijk: ze zaten beiden bij Hi Records en hadden dezelfde producer (Willie Mitchell) met zijn ongekende Memphissound. Voor een fysiek exemplaar van dit heerlijk soulmateriaal hou je best eBay in het oog denk ik, zo heb ik de mijne voor een zacht prijsje op de kop kunnen tikken. En die Veniece, ja die pak je er maar bij. Verschrikkelijk is het nou ook weer niet, maar het stelt weinig voor.

Fijn om te horen dat ik Jean Plum dan via jou heb leren kennen. Dat maakt het nu zo leuk om mee te doen aan de MuMeLadder. Wel jammer dat het nummer gelijk gesneuveld is, kennelijk is MuMe nog niet klaar voor Jean Plum.

Dat Ann Peebles en deze Plum hetzelfde recordlabel en dezelfde producer hadden, wist ik niet, maar verbaast me niet echt. Mogelijk passen er nog meer artiesten op Hi Records binnen mijn straatje, ik zal er eens op letten.

Fysieke exemplaren zijn momenteel niet voor een zacht prijsje te koop, maar ik zal mijn ogen en oren open houden... Tot die tijd zal ik blijven luisteren naar de liedjes die ik genoemd heb.