Tuatha de Danann - Trova di Danú (2004)

Meer wereldmuziek dan Metal, maar ik vind het echt geniaal. De fluitjes, percussie, celtische klanken, koortjes, het is echt geweldig. En dan heb je op één nummer een grunt, en af en toe eens een heel licht electrisch gitaartje die voor een Metal toets zorgen, maar dit is vooral een album met Celtische wereldmuziek. In ieder geval geweldig!

Pas ontdekt (via via) en een heel fijn album. Beetje de tegenhanger van het spaanse Mago de Oz. Folk met metal (of andersom). Goed uitgevoerd met veel variatie. Je zou niet zeggen, dat de band uit Brazilie komt.

In het kader van 'weer es wat anders', met dank aan Devoo / Metal Album v/d Week:

Ik vind dat er nog best wat metal in zit, in verhouding met het genre wereld. Zo'n mix komt me ook wel bekend voor ergens, maar ik weet niet welke band dat zou moeten zijn... De metal stukken hebben hier wel echt mijn voorkeur, en zijn vaak ook behoorlijk goed. De fluiten, de Keltische invloeden, etc.... mjah, het ene moment bevalt me beter dan het andere.

Maar al met al heb ik deze zonder veel moeite dan wel tegenzin uit kunnen luisteren en regelmatig kunnen genieten, dus een dikke zes zit er wel in. Weet niet of ik 'm zo snel weer op zou zetten, maar wie weet.

***.

Leuk om een keer te horen; wellicht geen blijvertje voor mij. De wereldelementen, zoals ze hier genoemd worden - ik zelf had ze gewoon folk elementen genoemd, maar ik heb dan ook geen idee waar de grens tussen die twee zit - zitten inderdaad erg op de voorgrond en er is vrij weinig metal te bespeuren, afgezien van die ene bonustrack die de Spotify-versie kent, genaamd 'A Song for Oengus'. Zit wel een vrolijk sfeertje in die wel doet denken aan vrolijke folkpunk zoals de Ierse folkscene er veel bands van kent, maar dan met Braziliaanse folk/wereld.