The Black Crowes - Amorica (1994)

Wat een teleurstelling was dit album zeg. De liefde die ik voelde voor deze band n.a.v. hun eerste 2 albums was direct bekoeld. Het is ook nooit meer goed gekomen tussen ons .

Geweldige cd, wat mij betreft beter dan hun debuut. Jammer genoeg wel erg ondergewaardeerd, waarschijnlijk omdat er geen hit op staat zoals Remedy of Hard To Handle.

..... the songs are the best the band has ever written, stretching out into a hard, jam-oriented, funky blues-rock. (AMG)

Ben het geheel met Allmusic eens, ijzersterk album. Ik moet verbaasd constateren dat mijn stem pas de zevende is...

Toch niet ijzersterk, daarvoor mist er iets teveel melodie. Maar zeker een ruime voldoende waard als ik in de mood ben voor een wat jam-achtig plaatje.

Er staat echter een groot hoogtepunt op. Descending is een bloedmooie ballad die eigenlijk wat verdwaald lijkt op dit album.

Shake your moneymaker en The Southern Harmony and musical companion zijn essentiele platen.. Deze plaat heeft weinig echt bijzonders op 1 meesterwerk na: 'a conspiracy'. Na remedy misschien wel het beste nummer dat ze ooit gemaakt hebben! Zonde dat deze band niet meer bestaat... Als The Rolling Stones zo lang kunnen optreden zou deze band eigenlijk ook nog een tijd meekunnen..

De muziek die Black crows etaleert op deze plaat valt te vergelijken met het schaamhaar van op de hoes:

Af en toe komt er iets moois piepen, maar over de ganse lijn genomen blijft al het essentiele verscholen achter een waaier van uitgemolken Amerikaanse (Rock & Roll) cliches...

dat is zon beeteje het handelsmerk toch?

veel gitaar, veel orgel, veel muziek, teveel muziek, waardoor het een brei wordt van geluid

oasis kan der ook wat van

door het hele ouvre zitten er tussen die brei van muziek een tiental pareltjes , maar echt lang kan ik er nooit van genieten, tis niet boeiend op lange termijn, geen enkele classic

Schaamhaar kan toch mooi en schokkerend zijn, dames. In Amerika mocht deze hoes niet en is het een zwarte hoes geworden met alleen het stars 'n stripes driehoekje. Na de eerste twee platen was dit toen een tegenvaller inderdaad, maar als je hem de tijd gunt en hem nu weer draait, dan was de muziek toch wel erg goed, net als de twee opvolgers. De laatste studioplaat van de Crowes (Lions) vond ik de grote tegenvaller.

Pubersentiment. Na deze plaat zijn The Black Crowes natuurlijk gaan touren. Een zo'n concert bezocht. Kan me er weinig van herinneren, behalve dat ik een groen t-shirt van de band heb gekocht.
Cd's kunnen bij herbeluistering bijzonder tegenvallen, zeker als je ze tien jaar geleden voor het laatst hebt gehoord. Maar bij deze valt dat mee. Ik vind het gemiddelde dat dit album op het moment heeft (3,26 bij 67 stemmen) iets te laag. Ik mag dit album van The Crowes wel; heerlijke bluesy rocknummers. Tand des tijds doorstaan!

Handjes in de lucht voor Wiser Time!!

ja super nummer

hele fijne crowes plaat die in tegenstelling tot ander werk behoorlijk gevareerd klinkt en gewoon dik in orde is

bijna een 4,5 nee een 4, draai um zon 4 keer per jaar en das genoeg
topplaat maar voor af en toe

het snelle stuk op high head blues, das toch gewoon regelrecht big brother & the holding company, niet d eminste

erg lekker

4 a 5 kee rper jara is nu minstens 10 en e rgana e rnog vele volgen

leuk om zon plaat alsnog te herontdekken en ik ga warpaint een nieuw kans geven

Wat een herontdekking! Staan eigenlijk wel erg veel coole tracks op. Ik vond er eerst maar weinig aan nadat ik de eerste 2 studioplaten grijs had gedraaid. Maar nu zet ik m weer eens op, en het doet eigenlijk niet zo gek veel onder voor SYM en SHAMC. Wiser Time is echt een heerlijk laid-back liedje, non fiction heeft een zalige intro, high head blues klinkt grappig en funky, en descending is een bloedmooie ballad. Eigenlijk heeft elk nummer wel zijn charme. 4,5 *

prachtige plaat en prachtige hoes !

Ben er totaal niet mee eens dat de koek op was na de eerste 2 albums. Deze plaat klinkt juist erg rijk gevarieerd en geinspireerd.

Het begint sterk met 2 tracks waarop de Crowes duidelijk een nieuwe sound aanboren, funkier en hoekiger. Wellicht geinpireerd door het succes van Lenny Kravitz? Daar doen die eerste nummers we wat aan denken in ieder geval.

High head blues met zijn leuke percussie en vuile refreinen vind ik ook erg geslaagd. Het middenstuk van de CD moet ik nog wat beter leren kennen. Maar ergens duikt er een rammelbluesje op dat me zelfs wat aan een jonge Captain Beefheart doet denken.

Dan de laatste 3 nummers. Weer echte prijsbeesten te beginnen met Wiser Time. Rustig nummer met aanstekelijke gitaren. Dan volgt een semi acoustisch rootsy nummer, dat licht opzwepend is. Tot slot een prachtige ballad in de vorm van Descending.

Voorlopig nog geen cijfer maar dit wordt denk ik een hoge score! Ondertussen op zoek naar de laatste studio albums van de Crowes die ik nog niet heb (three snakes..., by your side en the lost crowes). Vervolgens komen de live albums aan de beurt (ik kijk al uit naar live at the greek!)

Volgens mij loop je 10 jaar achter, inmiddels zijn sinds 2001 ook:

Lions, Warpaint en Before The Frost uitgebracht als studioplaten en zijn Live, Freak'n' Roll Into The Fog en Warpaint Live als live albums uitgebracht.

hij zegt ook niet dat hij de door jou genoemde platen niet in zijn bezit heeft

enfin, nog steeds ene fijne plaat al ben ik benieuwd wat jimmy page met deze plaat had gedaan, of van mijn part het hele ouvre, maar das zomaar ene losse gedachte omdat ik steeds aan page moet denken als ik the Black Crowes hoor

Euh, die heb ik al wijsneus

Fijne Crowes plaat, goed concert destijds ook in Ahoy meen ik... vreemd genoeg wel mijn laatste Crowes, na de derde was het klaarblijkelijk genoeg bij mij.
Conspiracy, Wiser Time, Ballad In Urgency, High head blues, She gave good sunflower, Gone (aparte opener, ook live).... horen toch wel bij betere Black Crowes-werk in mijn optiek.

Deze derde plaat van The Black Crowes met controversiële hoes is weer een heerlijke bluesrock plaat geworden. Iets minder toegankelijk dan hun eerste twee platen, maar weer net zo intens en meeslepend. Wederom weven de gitaristen Rich Robinson en Marc Ford mooie geluidstapijtjes met hun mooie rhyhm en lead partijen. Je zou het een overdaad kunnen noemen, maar voor mi is dit juist de kracht van The Black Crowes. Ook het gebruik van toetsen (welke toetsen dan ook) voegen waarde toe, met name in het prachtige "Wiser Time" en afsluiter "Descending". The Black Crowes blijft een van mijn favoriete bands en hebben een legendarische live reputatie en een absolute must-see.

Ja, jammer dat ze er weer mee gekapt zijn. In de zomer van 2011 hebben ze in onze contreien gespeeld en zat ik net in de USA. Bummer...

Alleen al she gave good sunflower is een pareltje, heerlijke muziek op z,n tijd !!

Degelijke cd van the Black crowes al mis ik de uitschieters die de vorige albums wel hadden (Wiser time komt wel aardig in de buurt).Daarom voor mij drie sterren want constant is Amorica wel.Ruim voldoende.

Ik sluit me bij bovenstaande broeders aan, ook ik vind dit een prima Crowes plaat. Sterker nog, volgens mij is het zelfs mijn favoriete Crowes plaat, als ik een Crowes plaat draai dan pak ik meestal deze. De debuutplaat ben ik persoonlijk wel wat op uitgeluisterd, Southern Harmony is ook prima. Ik vond deze plaat destijds lekker relaxed en swingend klinken. Heb de band destijds nog live in Groningen gezien, redelijk concert en leuk om een keer gezien te hebben maar ik was niet echt onder de indruk. Het latere werk heb ik ook nog braaf gekocht maar dat draai ik al jaren niet meer. Misschien toch weer eens proberen, wie weet...

Het klinkt toch allemaal wat moeilijker en stroever dan de geweldige eerste 2 albums.
De nummers pakken ook niet echt meteen. Ik zal deze nog heel wat meer moeten draaien weer, want het is erg lang geleden.
Misschien komt hij dan toch wel aan 4 sterren.
A Conspiracy is me nog wel bijgebleven, dat haalde destijds dan ook de tipparade nog.

Sommige reacties op dit album (maar ook in het algemeen) snap ik echt niet. Maar gelukkig zijn er ook veel die ik wel kan plaatsen.

Een album met Wiser Time er op kan niet slecht zijn. Ondanks dat SHMC mijn favoriete album is, is Wiser Time mijn favoriete song. Een van de weinige nummers waarvan de jam-versie tijdens optredens wel acceptabel is.

Alleen P.25 vind ik een slecht nummer. Downtown is grappig en oke. De rest van de nummers zijn goed tot zeer goed. Descending en Sunflower zijn naast het eerder genoemde Wiser Time pareltjes. En natuurlijk mag Ballad In Urgency niet onbenoemd blijven.

Het album dat ik misschien wel het minst draai van deze band, Songs blijven wat moeilijker "plakken" in mijn hoofd , maar al bij al zeker een ruime voldoende.