The Black Crowes - Three Snakes and One Charm (1996)

Erg lekker en zeer gevarieerd album van The Black Crowes. De tracks zijn een stuk vlotter dan het wat trage en melodieloze Amorica. Een aantal tracks heeft ook wat psychedelische invloeden.

Hoogtepunten zijn de mooie ballad Girl from a pawnshop, de single Good Friday, het flower-powerachtige Bring on en het lekker groovende Let me share the ride maar eigenlijk staat er geen matige track op.

Mijn exemplaar heeft de bonustracks Just say you're sorry en Mellow down easy ; Deze nummers zijn even goed als de rest.

Vandaag gekocht, en geen spijt van. Erg lekker album en inderdaad, erg gevarieerd. Jammer dat mijn exemplaar de bonustracks niet heeft, want dat vind ik toch erg lekkere nummertjes.

Favoriete tracks zijn Good Friday, Nebakanezer, Blackberry, Girl From A Pawnshop en Better When You're Not Alone..

Voor mij de meest toegankelijke van The Crowes, ik vind dit album beter dan hun debuut & Southern Harmony, gevarieerder ook.
De plaat begint al sterk met Under A Mountain, gevolgd door het sterke tweetal Good Friday & Nebakanezer.
Andere favoriet van mij is Better When You"re Not Alone.
Verslapte mijn aandacht bij andere platen nog wel eens, bij dit album blijf ik geboeid luisteren naar de onvervalsde rock van The Crowes
Sta nog in dubio om er 4 sterren aan te plakken.

Heerlijke eerlijke plaat! Jammer dat de bonustracks er bij mij ook niet opstaan.

Na het zwaardere en donkere ”Amorica” klinken The Black Crowes op ”Three Snakes and One Charm” wat opgewekter en is het geluid ook gevarieerder dan op de voorganger. Er zijn onder meer blazers te horen en ook het toetsenwerk is prominenter aanwezig. Daarnaast zijn met name de refreinen bijzonder aanstekelijk en doet de soms hemelse samenzang een extra duit in het zakje. ”Three Snakes and One Charm” heeft met ”Good Friday” en ”Girl From a Pawnshop” weer een aantal pareltjes in huis. Maar ook vind ik ”Blackberry” en ”Let Me Share the Ride” erg goed. ”Three Snakes and One Charm heeft soul. The Black Crowes klinken daarmee als een heerlijke smeltkroes van rock, soul en blues. Ook klinken The Black Crowes op elk album net even anders, maar altijd als The Black Crowes. Nog altijd vind ik hun eerste twee albums het beste, maar eigenlijk hebben ze in mijn ogen geen slecht album afgeleverd (”Lions” vind ik matig, maar niet slecht). ”Three Snakes and One Charm” behoort tot mijn favorieten (eigenlijk de eerste vier en het latere werk vanaf 2008) en deze luister ik dan nog altijd met zeer veel plezier.

Samen met By Your Side de minste albums van The Black Crowes. In mijn oren klinkt het ongeinspireerd en zijn er wat nummers uit de kast getrokken die bij andere sessies niet tot bloei kwamen en nu nog steeds niet echt uit de verf komen. Veel nummets lijken potentie te hebben, maar bereiken dat nooit.

Girl From a Pawnshop steekt er met kop en schouders bovenuit en persoonlijk raakt Bring On Bring On mij. Maar ik kan me heel goed indenken dat anderen daar niet zo enthousiast van raken.
Evil Eye is een dieptepunt. De zang klinkt hier het meest als de het album zelf. Vlak en zeurderig. De studio versie van Only Halfway lijkt niet eens op een nummer van The Crowes. Gek genoeg is dat live wel het geval.

Misschien probeerden de gebroeders de critici de mond te snoeren door een ander pad te bewandelen, maar ze klinken eerder verdwaald dan gearriveerd. Halfway to Anywhere.