Demis Roussos - Demis (2009)

Daar kijk ik nou al sinds 1984 naar uit, een nieuwe Demis. Kan de ouwe reus het nog ?En draag ie inmiddels wél ondergoed ? Zo te zien heeft ie een young team achter zich gevormd, ik zie connotaties met SM (hit me) en zelfs taalgebruik dat zijn bejaarde fans de grijze wenkbrauwen zal doen fronsen. Mijn nieuwsgierigheid is zeker gewekt.

Tjonge... Intrigerende man. Eind jaren 60, begin jaren 70 levert hij met o.a. Vangelis een geweldige bijdrage aan het m.i. prachtige, geinspireerde, rauwe psychedelische experimentele en toch op een gegeven moment redelijk succesvolle Aphrodite's Child.

In 1974 brak ie wereldwijd door met de gladde maar sfeervolle solohit "Forever and Ever". Op de hoes van die plaat (te zien op musicmeter) zie ik een bebaarde oude wijze Griek terwijl het een Egyptenaar van 28 jaartjes betreft. Na het gladde maar alweer sfeervolle en best gevoelige hitje 'Lost in Love' in 1980 hoor ik weinig meer van deze man, behalve dat ik hem af en toe tegenkom in de uitverkoopbakken. En nu, 29 jaar later, een nieuwe plaat! Deze man die in 1974 een oude man was is nog steeds pas 63.

Heb m net gehuurd in de bieb, voor 50 cent wilde ik deze gok wel wagen. En, ik vind t een prettige verassing. Zijn stemgeluid is flink rauwer geworden, wat me in eerste instantie wat tegenvalt, maar na een paar nummers vind ik t ook wel wat hebben. Datzelfde had ik ook bij Leonard Cohen, die vorig jaar op zijn 73e een plaat uitbracht, die ook wel iets anders klonk dan zijn debuutplaat van 40 jaar eerder, maar wiens stem ik desondanks niet 'minder' vindt geworden.

Nog interessanter dan de stem is de muziek. Ik was bang voor wat gladde en ongeinspireerde klanken, een gevoel van teleurstelling zoals toen George Michael "Older" uitbracht na zijn mij-zeer-rakende ''Listen Without prejudice". Maar ik hoor een zeer afwisselende en geinspireerde plaat, met veel echte, levende, warme instrumenten. En het lange en verrassend getitelde slotnummer scoort nog extra punten op'lef' en 'geinspireerd'.

Lef kan jou evenmin ontzegd worden, je hebt er toch 50ct en een half uur in gestoken.
Ik ben blij iets over de plaat te lezen, want ik vroeg me af of het wat zou zijn. Wellicht dat Demis een Johnny Cash achtige revival ten deel valt. Ik ga nu ook zeker luisteren ...

On my pillow is een erg mooi nummer.

Prachtige albumhoes.
Deze man is op een mooie manier oud geworden, heeft er nooit zo goed uit gezien.
Zou zo een broer van Mick Fleetwood kunnen zijn.

Qua omvang schat ik zo in dat er wel twee Mick Fleetwoods uit Demis kunnen. Maar eerlijk is eerlijk, zijn kop doet echt denken aan een oudere Zorba de Griek (Antony Quinn).

Dus,,,,, een mooie foto.

3 jaar na mijn recensie hierboven weer eens gedraaid, nog steeds lekker, goede melodie, doorleefde stem.

Ballen uit de bankschroef en een stem gedrenkt in ouzo en sigaren maken dit toch geen bijster bijzonder meer blues georiënteerd album. Deze man komt voor mij toch beter uit de verf op zijn vroegere werk waar hij best een vrij uniek geluid neer wist te zetten.

Het laatste nummer is niet vanwege de opvallende titel denk ik ook het beste hier.