Thirteen Moons - You Will Find Mercy on Your Road (1990)
mijn stem
1 stem
Zweden
Rock
Label: Wire
-
Horn Intro (0:10)
-
A Moment in Time (4:15)
-
Someone, Somewhere Is Your Best Friend (4:28)
-
You Will Find Mercy on Your Road (4:34)
-
Love and Happiness (4:40)
-
Blues from Rayong (4:09)
-
The First Time Ever I Saw Your Face (3:44)
-
Will You Remember, Will You Return? (3:40)
-
Beneath an Evening Sky (3:18)
-
It's for Real (3:17)
-
Going Against the Tide (3:20)
Links
Last.fm
1
geplaatst: 8 februari 2024, 10:09 uur
Lijkt me wel leuk als Poles Apart hierover iets zou willen zeggen. Waarom moeten we dit album absoluut luisteren? Geen idee wat het is, dus ik ben nieuwsgierig naar jouw nummer 1!
2
geplaatst: 8 februari 2024, 11:29 uur
Bedankt philtuper. Ik zal het eens proberen. Ten eerste: m'n Top 10 is meer een soort van Tip 10, albums waarop vooralsnog alleen ikzelf gestemd heb hier op de site, en die meer aandacht verdienen, leuk dus dat jij nieuwsgierig bent geworden naar deze plaat.
Waarom staat deze dan op #1? Thirteen Moons is zo'n band die ik compleet toevallig ontdekte vele jaren geleden toen ik muziekblogs afstruinde op zoek naar iets nieuws, het was de hoes van hun debuutalbum Little Dreaming Boy (1986) die de aandacht trok, en dat ik na beluistering gelijk op vinyl aanschafte. Uiteraard zocht ik ook gelijk de andere albums van de band op, want wat ik hoorde viel goed in de smaak.
Thirteen Moons komt uit Zweden, en bestaat op dit album uit zanger Göran Klintberg en gitarist Anders Holm, die de band ergens begin jaren '80 oprichtten samen met de in 2014 overleden saxofonist Mats Gunnarsson, die alleen op de eerste twee albums meedoet. Er is verder weinig over ze bekend. Wat de heren tegenwoordig uitspoken? Geen idee, dit was hun laatste plaat, er kwam alleen nog een verzamelaar uit, die verdomd moeilijk te verkrijgen is, wat dus ook niet echt helpt om de band alsnog onder de aandacht te brengen.
De muziek is te beschrijven als een soort mix van bands als Felt en the Durutti Column, maar dan met een scheut Scandinavische melancholie erdoorheen gewoven, als je het een een hokje moet duwen zou ik voor 'dream pop' kiezen, je hoort strijkers, cello, piano, het is muziek geïnspireerd door Britse post-punk, maar met een stevige folk achtergond.
Het zal niet ieders kopje thee zijn, en ik verwacht ook wel dat mensen het gevoel krijgen hier en daar naar Mark Knopfler (!) te luisteren, maar laat je dat niet afschrikken. Het is mooie, zachte, gevoelige muziek, die warm aanvoelt op een dag als vandaag, het sneeuwt buiten en is verdraaid koud. De lente is in aantocht, maar Koning Winter laat zich eerst nog even gelden.
Geef dit album, of anders Little Dreaming Boy, dan wel tweede worp Origins eens een kans en ontdek, net als ik, many (13?) moons ago, de schoonheid van dit bescheiden werk.
Dit is de titeltrack:
You Will Find Mercy On Your Road
Waarom staat deze dan op #1? Thirteen Moons is zo'n band die ik compleet toevallig ontdekte vele jaren geleden toen ik muziekblogs afstruinde op zoek naar iets nieuws, het was de hoes van hun debuutalbum Little Dreaming Boy (1986) die de aandacht trok, en dat ik na beluistering gelijk op vinyl aanschafte. Uiteraard zocht ik ook gelijk de andere albums van de band op, want wat ik hoorde viel goed in de smaak.
Thirteen Moons komt uit Zweden, en bestaat op dit album uit zanger Göran Klintberg en gitarist Anders Holm, die de band ergens begin jaren '80 oprichtten samen met de in 2014 overleden saxofonist Mats Gunnarsson, die alleen op de eerste twee albums meedoet. Er is verder weinig over ze bekend. Wat de heren tegenwoordig uitspoken? Geen idee, dit was hun laatste plaat, er kwam alleen nog een verzamelaar uit, die verdomd moeilijk te verkrijgen is, wat dus ook niet echt helpt om de band alsnog onder de aandacht te brengen.
De muziek is te beschrijven als een soort mix van bands als Felt en the Durutti Column, maar dan met een scheut Scandinavische melancholie erdoorheen gewoven, als je het een een hokje moet duwen zou ik voor 'dream pop' kiezen, je hoort strijkers, cello, piano, het is muziek geïnspireerd door Britse post-punk, maar met een stevige folk achtergond.
Het zal niet ieders kopje thee zijn, en ik verwacht ook wel dat mensen het gevoel krijgen hier en daar naar Mark Knopfler (!) te luisteren, maar laat je dat niet afschrikken. Het is mooie, zachte, gevoelige muziek, die warm aanvoelt op een dag als vandaag, het sneeuwt buiten en is verdraaid koud. De lente is in aantocht, maar Koning Winter laat zich eerst nog even gelden.
Geef dit album, of anders Little Dreaming Boy, dan wel tweede worp Origins eens een kans en ontdek, net als ik, many (13?) moons ago, de schoonheid van dit bescheiden werk.
Dit is de titeltrack:
You Will Find Mercy On Your Road
1
geplaatst: 8 februari 2024, 14:18 uur
Thanks! Super dat je even de moeite neemt en ik herken hierin heel veel van mezelf als het gaat om het ontdekken van nieuwe muziek. Een niet te stillen honger en altijd hopend op dat ene stukje unieke muziek dat je nog nooit eerder gehoord hebt. En zo kwam ik dus ook bij je top 10 uit, waar geen enkele naam me echt iets zei. Dat op zich vond ik al bijzonder, aangezien ik een veelvraat ben. Maar ik ga dit zeker checken dus, mede door je beschrijving. Dank dus en op naar de volgende nog niet ontdekte parel!
1
geplaatst: 30 juli 2024, 15:34 uur
Poles Apart schreef:
Bedankt philtuper. Ik zal het eens proberen. Ten eerste: m'n Top 10 is meer een soort van Tip 10, albums waarop vooralsnog alleen ikzelf gestemd heb hier op de site, en die meer aandacht verdienen, leuk dus dat jij nieuwsgierig bent geworden naar deze plaat.
Waarom staat deze dan op #1? Thirteen Moons is zo'n band die ik compleet toevallig ontdekte vele jaren geleden toen ik muziekblogs afstruinde op zoek naar iets nieuws, het was de hoes van hun debuutalbum Little Dreaming Boy (1986) die de aandacht trok, en dat ik na beluistering gelijk op vinyl aanschafte. Uiteraard zocht ik ook gelijk de andere albums van de band op, want wat ik hoorde viel goed in de smaak.
Thirteen Moons komt uit Zweden, en bestaat op dit album uit zanger Göran Klintberg en gitarist Anders Holm, die de band ergens begin jaren '80 oprichtten samen met de in 2014 overleden saxofonist Mats Gunnarsson, die alleen op de eerste twee albums meedoet. Er is verder weinig over ze bekend. Wat de heren tegenwoordig uitspoken? Geen idee, dit was hun laatste plaat, er kwam alleen nog een verzamelaar uit, die verdomd moeilijk te verkrijgen is, wat dus ook niet echt helpt om de band alsnog onder de aandacht te brengen.
De muziek is te beschrijven als een soort mix van bands als Felt en the Durutti Column, maar dan met een scheut Scandinavische melancholie erdoorheen gewoven, als je het een een hokje moet duwen zou ik voor 'dream pop' kiezen, je hoort strijkers, cello, piano, het is muziek geïnspireerd door Britse post-punk, maar met een stevige folk achtergond.
Het zal niet ieders kopje thee zijn, en ik verwacht ook wel dat mensen het gevoel krijgen hier en daar naar Mark Knopfler (!) te luisteren, maar laat je dat niet afschrikken. Het is mooie, zachte, gevoelige muziek, die warm aanvoelt op een dag als vandaag, het sneeuwt buiten en is verdraaid koud. De lente is in aantocht, maar Koning Winter laat zich eerst nog even gelden.
Geef dit album, of anders Little Dreaming Boy, dan wel tweede worp Origins eens een kans en ontdek, net als ik, many (13?) moons ago, de schoonheid van dit bescheiden werk.
Dit is de titeltrack:
You Will Find Mercy On Your Road
Bedankt philtuper. Ik zal het eens proberen. Ten eerste: m'n Top 10 is meer een soort van Tip 10, albums waarop vooralsnog alleen ikzelf gestemd heb hier op de site, en die meer aandacht verdienen, leuk dus dat jij nieuwsgierig bent geworden naar deze plaat.
Waarom staat deze dan op #1? Thirteen Moons is zo'n band die ik compleet toevallig ontdekte vele jaren geleden toen ik muziekblogs afstruinde op zoek naar iets nieuws, het was de hoes van hun debuutalbum Little Dreaming Boy (1986) die de aandacht trok, en dat ik na beluistering gelijk op vinyl aanschafte. Uiteraard zocht ik ook gelijk de andere albums van de band op, want wat ik hoorde viel goed in de smaak.
Thirteen Moons komt uit Zweden, en bestaat op dit album uit zanger Göran Klintberg en gitarist Anders Holm, die de band ergens begin jaren '80 oprichtten samen met de in 2014 overleden saxofonist Mats Gunnarsson, die alleen op de eerste twee albums meedoet. Er is verder weinig over ze bekend. Wat de heren tegenwoordig uitspoken? Geen idee, dit was hun laatste plaat, er kwam alleen nog een verzamelaar uit, die verdomd moeilijk te verkrijgen is, wat dus ook niet echt helpt om de band alsnog onder de aandacht te brengen.
De muziek is te beschrijven als een soort mix van bands als Felt en the Durutti Column, maar dan met een scheut Scandinavische melancholie erdoorheen gewoven, als je het een een hokje moet duwen zou ik voor 'dream pop' kiezen, je hoort strijkers, cello, piano, het is muziek geïnspireerd door Britse post-punk, maar met een stevige folk achtergond.
Het zal niet ieders kopje thee zijn, en ik verwacht ook wel dat mensen het gevoel krijgen hier en daar naar Mark Knopfler (!) te luisteren, maar laat je dat niet afschrikken. Het is mooie, zachte, gevoelige muziek, die warm aanvoelt op een dag als vandaag, het sneeuwt buiten en is verdraaid koud. De lente is in aantocht, maar Koning Winter laat zich eerst nog even gelden.
Geef dit album, of anders Little Dreaming Boy, dan wel tweede worp Origins eens een kans en ontdek, net als ik, many (13?) moons ago, de schoonheid van dit bescheiden werk.
Dit is de titeltrack:
You Will Find Mercy On Your Road
Wie Felt quote interesseert me
Thx voor de tip, lijkt,me idd het ontdekken waard.
En ik hou enorm van de Scandinavische melancholie…(iets wat ook het meer poppy September When enorm heeft)
* denotes required fields.
* denotes required fields.