Nedertoon - Odyssee (2009)

Deze plaat staat al een tijdje in mijn kast, maar echt gedetailleerd heb ik hem nog niet gechekt. Staat nu overigens op de Luisterpaal.

Ja ik heb het nu op de luisterpaal gecheckt en ik vind het een net niet album. De drie MC's: Kop, Rob de Mic en Nick van de Kaart, staan tekstueel hun mannetje. Maar ik vind de stemmen van de drie heren gewoon niet mooi klinken. Ze doen hun best dat is duidelijk te horen maar het ligt allerminst lekker in het gehoor. De producties daarentegen zijn wel weer van een goed niveau, iets wat de laatste tijd in Nederland wel snor zit.

Op de cd komen ook wat gesproken gedeeltes voor, deze hadden ze van mij ook wel weg mogen laten. Het zorgt er toch voor dat het tempo lager komt te liggen en het verhoogt het luisterplezier zeker niet. Dik 70 minuten is ook nog eens te veel van het goede.

De producties zijn bij bijna alle tracks hard.
De teksten zijn niet bijzonder goed, en de skits zijn irritant.
Wel lekker album, alleen een groot minpunt;
Die zit in de laatste track en heet juice.

Ik haal mijn stem toch weg, nu ik het wat vaker heb beluisterd vind ik het in ieder geval een stuk beter dan die 2,5*.

Het is een geweldig album, de beats zijn van pure hoge kwaliteit, respect.
De lyrics zijn ook heerlijk, ik vind het gedeelte dat Kop Nick belt dat hij te laat is echt briljant, want in de volgende track hoor je weer dat Nick gebelt word door Kop.

Ik vind het een geweldige groep, maar ik vind het album een langzaam in zakken hoe langer het duurd.

Het gaat van ontzettend sterk naar middelmatig..

4,0*

wat is visioen toch een heerlijk nummer.

Amersfoort viert haar hoogtijdagen wat hiphop betreft. Niet alleen met artiesten als Jiggy Djé en Diggy Dex, die bekend zijn bij het grote publiek, maar ook met bijvoorbeeld het in de underground genestelde Kop & Ernst. Daar komt nu ook nog eens de hiphopband Nedertoon bij (die vorig jaar wel al de demo Dikmakers dropte), een zevenkoppige formatie bestaande uit de drie rappers Nick van de Kaart, Kop (van Kop & Ernst) en Rob de Mic, componist Jouke Koning, drummer Maarten Bolhuis, DJ Doonix en gitarist/bassist Rikkert de Wit. Samen leveren ze het album Odyssee af.

Op Visioen vertellen de rappers hoe ze met hiphop in aanraking kwamen: "Het geluid van hiphop drong zuiver tot me door, het luisteren van dat was voor mij de drang tot het schrijven van rijms" (Kop), "Mijn eerste droom: DIT, zo koos ik dit pad, flows in de klas en sloop langzaam richting Rome" (Rob de Mic) en "Ik pakte de mic, voelde gelijk waar mijn hart lag, vanaf de eerste dag dat ik rijms op een krat bos" (Nick van de Kaart). Tekstueel zijn het allen prima rappers, die inhoudelijk ook goed op elkaar aansluiten, alleen qua flow mag het allemaal wel wat beter. Zo heeft Kop een erg zware en monotone stem, klinkt Rob de Mic weliswaar enthousiast maar ontbeert het aan de nodige emotie en is Nick van de Kaart niet altijd even overtuigend.

En dat is jammer, aangezien de producties wel van een hoog niveau zijn. Daarnaast is het begrip hiphopband in Nederland nog niet heel bekend (alhoewel Kyteman met zijn orkest een groot succes is) en daardoor heeft Odyssee een unieke sound. Divers is ook nog een steekwoord dat goed bij het album past. Zo klinken er op Pussygedrag blazers, ondersteund door het drumwerk van Maarten Bolhuis, speelt de piano op Jij en Ik de hoofdrol en mag het nodige scratchwerk ook niet ontbreken (onder andere op Hetzelfde Liedje). Al deze producties samen geven het album een ouderwets tintje mee. En aangezien het ook boordevol jazzinvloeden staat, is de vergelijking met het onlangs verschenen Kopstoot eveneens snel gemaakt.

Odyssee kent ondanks al deze instrumenten veelal een donkere sfeer, waar de raps prima op aansluiten. De rappers overdenken in de meeste teksten hun leven en gaan hier en daar in op zware onderwerpen. Zo rappen ze op Spiegelbeeld over overleden vrienden en familieleden en de negatieve spiraal waarin ze zich zo nu en dan bevinden. Het is goed te merken hoe ze de raps op elkaar afstellen waardoor het een vloeiend geheel wordt. Dit doen ze op een melancholische vioolproductie, terwijl het geluid van neerkletterende regen op de achtergrond te horen is. Dit nummer is representatief voor Odyssee, dat dan ook voor een groot deel neerslachtig overkomt en dus zeker geen album voor elk moment van de dag is.

Nedertoon is een prima hiphopband met nog veel groeimogelijkheden. Met name op flowtechnisch gebied mag het allemaal een tikkeltje scherper en zijn wat meer positieve teksten ook zeker welkom. Productioneel steekt het echter goed in elkaar, hier hoeft in de toekomst dus niet veel meer aan gesleuteld worden; Jouke Koning heeft het talentvolle gezelschap van goede composities voorzien. Alles bij elkaar opgeteld kan worden gezegd dat Odyssee het zoveelste goede Amersfoortse product van de laatste jaren is.

Deze recensie is ook te vinden op www.hiphopleeft.nl

Vind het toch niet heel bijzonder hoor; paar lekkere beats, maar toffe raps, maar over het algemeen zelden echt hoogvliegend. Juiceisdunaam vind ik overigens weer verschrikkelijk.