De opvolger van Iron City (op het Hymen label althans), en blijft wat in dezelfde sfeer hangen ook. Allemaal wel leuk, chille muziek, maar dan toch vooral om op de achtergrond wat voort te kabbelen, hoewel hier iets meer uitschieters te vinden zijn.
"In Flight" begint wel mooi. Zeer chille wave, met daarover beperkte melodietjes. Zet een mooie sfeer neer, en droomt lekker weg. "Risa" voegt wat ritmes toe. Aangenaam, maar niks wereldschokkends. Licht bassje, clapjes, hihatjes en wat licht gepruttel, gemixed tot een ondersteunend geheel. Zeer aardig trackje ook, en een klein toppertje. "Chao" is weer een toppertje. Doet ergens wat aan Autechre denken, een Autechre in goeie doen althans. "Rabblerhouse" is daarentegen een stevige dip. Vervelende, druiligere en saai melodie. Track die niets met me doet, en wat verveeld blijft voorthaspelen. "Dr. Chinme" kruipt snel uit die dip, en komt met een lief, aandoenlijk kinderriedeltje aandraven. Zeer mooi en schattig, mood+100 en een glimlach die weer snel komt bovendrijven. Favoriet van het album. "Shin" duikt weer die dip in, nu met wat interessantere ritmes, maar veel stelt het nummer niet voor. "Rushhour" is sterk in twee gedeeld, met een vervelend en verveeld eerste stuk, dat halverwege omgebogen wordt naar een leuk, fris en monter stukje muziek. Lome ritmes worden snel en hectisch, melodietje kleuren zich en het geheel krijgt iets opgewekts.
De Crunch Mix van "Chao" is jammer genoeg wat minder Crunchy dan ik gehoopt had, en voegt maar weinig toe aan het origineel. De leuke melodie is wat meer naar de achtergrond verdwenen, best jammer eigenlijk. "Cascade" is een aangename track, maar een beetje middenmoot. Halverwege zit er wel een zeer mooi stukje in, maar ook dat vervaagt net iets te snel. "Vacate" is chille IDM, zoals er wel veel bestaat. Heeft niet genoeg om zich te distantiëren, al zit er wel wat leuk voicesample geklooi in, muzikaal is het wat zwakjes. "Mojave" komt op de proppen met enkele prachtige waves, maar weet ritmisch jammer genoeg te weinig te brengen. Bass springt er wat uit, en vestigt teveel aandacht op zichzelf, terwijl het nu niet echt een bass is waar je de aandacht op wil vestigen. "Lullaby" sukkelt weer in een dipje, met een irritante melodie, en Neon sluit het album wat ongeïnspireerd af. Ook op Iron City was het einde niet al te denderend, Lusine Icl herhaalt dat een beetje hier.
Iets meer uitschieters dus, ook iets meer dipjes. 't Is allemaal wel aardig, en het is een album dat af en toe wel eens voorbijkomt, maar echt warm wordt ik er niet van, en dat zou toch wel moeten. Hou het ook deze keer bij 3.5*