Dit eerste album van Benson boeit hij me al geruime tijd, en al zijn sommige latere albums misschien nog een tikkie beter, deze is al heel lang een favoriet van mij. Komt natuurlijk doordat Red Holloway op tenor alle ruimte krijgt, en bovendien ben ik een liefhebber van het hammondorgelspel van Jack McDuff, dat doet het voor mij altijd. McDuff speelt trouwens ook piano op dit album, en dat tovert altijd een glimlach op mijn gezicht.
Dit is een echt groepsalbum waarop alle musici voldoende aan bod komen. Tot dit hechte muzikale gezelschap behoren ook nog Ronnie Boykins op bass en Montego Joe (drums), die voor het laatste stuk (Rock-A-Bye) plaatsmaakt voor de fenomenale Joe Dukes.