Nouvelle Vague - 3 (2009)

datum klopt niet, ligt in NL sinds vrijdag in de winkels. Leuke plaat overigens, bekende recept, wel minder bossa nova en met als aardigheidje dat er een paar originele artiesten van de covers meedoen (martin l gore: depeche mode, ian mculloch: echo & the bunnymen, Terry Hall: FunBoy Three, Barry Adamson: Magazine)

The American van Simple Minds is mooi gecoverd, smaakvol gedaan! Rest heb ik nog niet gehoord.

Mee eens, The American is top,maar ook Master & Servant van DM en All My Colours (van Echo, met Ian dus als gast) klinken goed, gelukkig niet meer van hetzelfde bij deze 3e cd

Nouvelle Vague welhaast op de middle of the road tour.
Met soft en dromerig kan de band goed uit de voeten, maar dit is een beetje te veel van het goede.
So Lonely is een hele originele coverversie en Ca Plane Pour Moi is een andere positieve uitschieter. Verder raad ik de band aan voortaan voor eigen werk te gaan.

Het valt me allemaal wat tegen.
Ik weet niet precies wat het is, maar ik hou het op een ongelukkige keuze van nummers / covers. Op de eerste plaat vond ik het erg goed gedaan, maar hier blijft er weinig van over.
Toch jammer......

djarend snapt 'm. Alleen al kopen voor de vertolking van 'The American'. Andere goede uitvoeringen zijn idd 'Master & Servant' en 'All My Colours'. Maar dit album kan bij lange na niet tippen aan het eerste album= jammer.

Eerste album is het mooiste. Van mij hadden de duetten ook niet zo gehoeven.
Master and Servant is ook niet met de juiste vertolker op genomen. Hoor liever Dave Gahan.

Ben het eens met de meeste andere stemmers dat de derde Nouvelle Vague nogal tegenvalt. De eerste cd was zondermeer de beste en de tweede cd zakte na het derde nummer in. Volgens mij is het probleem dat Nouvelle Vague zich vanwege haar naam zich verplicht voelt zich te concentreren op jaren 80 new wave en aanverwanten terwijl die periode nu juist niet uitblinkt in sterke melodieen of gevarieerde ritmes. Op de eerste cd wisten ze wonder boven wonder uit in feite saaie nummers toch iets moois te toveren, maar op deze cd zijn veel nummers net zo saai als de originelen. Het laten meezingen van een aantal sterren van weleer is in dat verband ook geen gelukkige keuze.

Op Hollywood, Mon Amour, wat vorig jaar verschenen is staan ook nog een paar geslaagde nummers op. Hier werden nummers uit films uit de jaren 80 onder handen genomen.
De groep artiesten die daar aan mee werkten, werkten grotendeels ook aan de Nouvelle Vague albums mee.

Ongelofelijk belegen sound en versies van een groot aantal nummers dat bij mij in de kast staat. Ik ben heus geen purist die een cover verwacht dat een kopie is van het origineel en dan zegt dat de oude beter is. Maar van een nieuwe eigen invulling door Nouvelle Vague verwacht ik wel meer dan dit nogal zielloze geluid. Dat hadden ze toch al bewezen. 'Say Hello, Wave Goodbye', dat geloof je bijna niet hoe slecht dat nummer hier uitpakt, daar had zoveel meer ingezeten.

Bull, luister ff naar Parade, prachtig gedaan,

Heerlijke plaat. Ik vind het leuk dat ze niet alleen maar overbekende nummers kiezen, zodat ik via hen nummers te leren kennen die ik nog niet in de orginele versie kende. Bv All My Colours. Magnifiek!