Tanita Tikaram - The Cappuccino Songs (1998)

Weer wakker geworden door "lovers in the city" valt dit plaatwerk mij niet mee. Toch is het alles bij elkaar een intrigerende artieste. Ik moet bij haar altijd denken aan mevrouw Spiteri van Texas. Die hadden toevallig net iets meer hits waardoor Texas en daarmee ook Spiteri zich eerder opdringt als celebrity. Zo heeft Tikaram zich nooit willen profileren. Ik heb altijd een moeilijk te definieren sympathie voor Tikaram gehad. De zware shag zangstem die zij heeft, en de rustige melancholieke muziek leent zich uitstekend voor de ochtenden in het weekend om langzaam op gang te komen bij een kop koffie. Daarnaast vind ik cover voor haar doen ontwapenend. Deze springt er uit tussen al het andere zwaarmoedige materiaal. Zij kijkt mij wulps aan waarbij de vingers suggestief geplaats worden in de erogene zone. Je zou er zin in krijgen. In koffie, natuurlijk.

Wel een lage score Snakeskin, ondanks je redelijk positieve bericht. Ik vind dit een heerlijke c.d. en heb hem destijd grijs gedraaid. Er staat dan geen enkel slecht nummer op. Binnenkort maar weer eens opzetten.

Behalve JolkiPalki is er tussentijds geen enkel bericht bijgekomen. Ondertussen heb ik mijn waardering in overeenstemming gebracht met de positieve kritiek. Er is heel veel mooie muziek die maar niet grootschalig wil doorbreken. Dat is op zich geen drama, eerder heel nieuwsgierig om bepaalde muziek juist te gaan beluisteren. Goede plaat.

De laatste tijd ben ik nogal bezig met het zoeken van nieuwe hoezen voor deze pracht site. Tot nu toe is dit zieligste die ik heb gezien. Het roept bij mij de vraag op: Heeft mevrouw Tikaram wel zin om het cdtje vol te zingen?

Hoes blijf ik apart vinden: net alsof ze meedoet aan een urineonderzoek...
Album is verder een prima met als favo 'Back in your arms'.

Lekkere plaat hoor, de abba cover is briljant. Het lijkt enkel qua tekst op het origineel. Heerlijk spannende compositie.

Hoes vind ik niet echt storend. Ze ziet er ook niet bepaald zielig uit vind ik