In een lijstje met extreme muziek stond deze mij onbekende artiest als allerextreemste aangeven: nog véél heftiger dan bijvoorbeeld Sunn O))), Dragged Into Sunlight en Hell. 'Gewoon' uit Nederland. Al is het een mysterie gebleven wie er in de jaren 00 achter de naam Gulaggh schuilging (en ook opereerde onder de naam Stalaggh).
Het is een opmerkelijk verslavende kakafonie van gemurmel, Stalin-speeches, maniakaal gekrijs, babygejank, hysterisch en/of vals getoeter, snerpend (viool)gekras, ondefinieerbare bromtonen en industriële noise die steeds intenser en helser wordt. Het zijn o.a. opnames van daadwerkelijk mentaal gestoorden en baby's. Het resultaat is pure atonale brij, maar tegelijkertijd lukt het mij niet om het af te zetten. Sterker: het album staat op repeat. Ik luister 'em nu al voor de derde keer op rij.
Het klinkt als One Flew Over The Cuckoo's Nest recht in de rottende aars van Beëlzebub, tussen alle krioelende maden, opengescheurde aambeien en walmend anaal eczeem.
Voorwaar een verduveld smerig stinkend werkje dit: fascinerend en knap gedaan!
Hier een
artikel met meer achtergrondinfo.