Jan A.P. Kaczmarek - Quo Vadis (2001)

Quo Vadis is een score van een kaliber dat verder reikt dan slechts u zeggen. Nee, het is grootsters en epischer dan wat dan ook, het overtreft elke eerdere ervaring als het aankomt op reusachtigheid. Wojciech Kilar's König der Letzten Tage, die wel een plek in mijn top 10 heeft, staat hiermee op gelijke hoogte. Net als Kilar en Krzesimir Debski heeft Kaczmarek een onweerstaanbaar donkere, indrukwekkende score afgeleverd, zonder adempauze. Het energieke karakter met een continue walend koor op hoog stuwend, hoger en hoger, en net als je denkt dat het niet verder kan, nog hoger. De enige lament in de score, Pokój Przesladowanym, vat het als geheel goed samen. De gehele score straalt dood, verdriet, tragedie uit en toch brengt de componist het vaak op een vervreemde intieme manier met als gevolg dat je eigen ziel erin verdrinkt. Buiten Poolse filmcomponisten om is dit echt een zeldzaamheid. Een meesterwerk.

Het is vreselijk droevige, donkere en deprimerende muziek. Het prachtige hoofdthema is opgebouwd zoals Kaczmarek dat zo vaak doet, vooral bestaande uit strijkers met dat gevoel van ontroostbaarheid. Indrukwekkend is ook het 2de nummer met die af en toe terugkerende vocal, iets waar ge dus stil van wordt.

En ik heb dat live gezien.

Dat 2e nummer is idd prachtig. Erg indukwekkende score maar geen meesterwerk dat me bij de nek greep.