Otto von Schirach - 8000 B.C. (2001)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Avant-Garde / Electronic
Label: Schematic
-
25 Degress 46' X 80 Degrees 12' (3:16)
met Mr. Soundwave
-
Time Traveling Lives (4:41)
-
Tympanic Calcoolus (4:43)
met Mr. Soundwave
-
Lunatic Nitrates (4:59)
-
C21 H39 N7 O12 (4:05)
-
Triangle Exit (4:27)
-
Ecleptoze Chemiz-tri (3:25)
-
Endothermic Cavewalker (5:09)
-
Schematropolis Mirage (3:46)
-
No Wood (2:33)
-
Aquantumzation Below Zero (4:35)
-
Elastic Paranormalites (6:19)
-
Insectdezyde Juice (6:41)
met Mr. Soundwave
-
Smelly Mustard (4:25)
met Mr. Soundwave
0
geplaatst: 21 november 2004, 22:36 uur
Ook maar 's wat van Schirach uit de kast getrokken, meer eentje uit z'n pre-puberale periode volgens mij 
.
Wel een album dat, zoals ik laatst al ergens schreef, verzuipt in z'n eigen geneuzel. Track na track reutelt en plopt deze cd door, maar er ontstaat nooit een fatsoenlijk geheel. Alsof Schirach nooit lijkt te weten waar hij eigenlijk heen wil creeert 'ie voortdurend trackjes die alle kanten opfladderen, bijna iedere reutel en plop is volgens mij de weg kwijt. Als er een iets conventioneler ritme ontstaat zoals bij "Schematropolis Mirage" bevalt het me direct beter en komen z'n sampleknutselkunsten ook beter uit de verf, maar het blijft nog steeds wat minimaal.
Waar ik de anarchistische chaos van Xanopticon de laatste tijd steeds meer waardeer blijft het hier bij wat speldenprikgepriegel op de vierkante centimeter. Soms heus wel bijzonder fascinerend, zoals de stemmetjes in "Tympanic Calcoolus" bijvoorbeeld, maar helaas vaker vrij ziel- en doelloos. Er is helaas te weinig dat de ritmes aan elkaar verbindt. Ergens las ik de benaming microchip-music als het om dit soort werk van herr Otto gaat en dat kan ik alleen maar beamen. Het is niet krachtig, niet lief en niet sfeervol, enkel "interessant" en da's voor mij wat te weinig.
2,5*
.Wel een album dat, zoals ik laatst al ergens schreef, verzuipt in z'n eigen geneuzel. Track na track reutelt en plopt deze cd door, maar er ontstaat nooit een fatsoenlijk geheel. Alsof Schirach nooit lijkt te weten waar hij eigenlijk heen wil creeert 'ie voortdurend trackjes die alle kanten opfladderen, bijna iedere reutel en plop is volgens mij de weg kwijt. Als er een iets conventioneler ritme ontstaat zoals bij "Schematropolis Mirage" bevalt het me direct beter en komen z'n sampleknutselkunsten ook beter uit de verf, maar het blijft nog steeds wat minimaal.
Waar ik de anarchistische chaos van Xanopticon de laatste tijd steeds meer waardeer blijft het hier bij wat speldenprikgepriegel op de vierkante centimeter. Soms heus wel bijzonder fascinerend, zoals de stemmetjes in "Tympanic Calcoolus" bijvoorbeeld, maar helaas vaker vrij ziel- en doelloos. Er is helaas te weinig dat de ritmes aan elkaar verbindt. Ergens las ik de benaming microchip-music als het om dit soort werk van herr Otto gaat en dat kan ik alleen maar beamen. Het is niet krachtig, niet lief en niet sfeervol, enkel "interessant" en da's voor mij wat te weinig.
2,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.