Soft Cell - The Very Best Of (2002)

Goede verzamelaar van het beste van deze eighties sterren. Tainted Love natuurlijk (was een cover hoor), en het formidabele Torch, het mooie dromerige Say Helo Wave Goodbye, Bedsitter... maar de rest kan me niet meer zo boeien, dan heb ik het beste al gehoord, plaat zakt dan wat in.

Toch 3 ziezo.

***

Mij wel

Wat te denken van het swingende What?, het schitterende Where the Heart is, die fantastische blazers in It's a Mugs Game, het lome Numbers, het majestueuze Loving You, Hating Me (die synths zijn hier om van te watertanden), het rauwere Soul Inside (van dat geweldige album This last Night.....in Sodom), het opzwepende Down in the Subway.... moet ik nog doorgaan?
Of je kent het nauwelijks bij gebrek aan draaibeurten of je moet nog maar eens wat meer tijd besteden aan deze verzamelaar en er dan achter komen dat het absoluut niet inkakt naar het einde toe
Maar ja, beter zijn natuurlijk altijd nog de reguliere albums.....

aERo, ik zal deze plaat nog eens goed herbeluisteren, misschien is een heropwaardering dan aan de orde... ???

Je weet maar nooit
Ik ben al lang blij dat er nog wat mensen hier op de site zijn die überhaupt wat kennen van Soft Cell of Marc Almond solo. Het zijn er niet echt veel tot nu toe (op zich ook niet erg, want op zijn tijd wel zo fijn om favorieten een beetje voor jezelf te kunnen houden).

Er staan wel een aantal memorabele singels op zoals de nr.1-hit "Tainted Love", "Torch", "Say Hello, wave goodbye" en "What?" maar naar het einde toe begint het toch wat te vervelen. Bovendien ligt de zang van Marc Almond mij niet zo, dat soms op het randje van het valse balanceert.

Voor 5 EURO uit de uitverkoopbakken geplukt, uiteraard vanwege Tainted Love & het geweldige Torch.
Na de eerste keer luisteren vond ik het zeeeeeer matig, maar nu na meerdere draaibeurten begint het album me steeds beter te bevallen en dan vooral Say Hello Wave Goodbye, Bedsitter & Divided Soul.

Jammer genoeg geen definitieve compilatie.
Want tracks 16, 17, 18 en 19 zijn overbodige toevoegingen.
16 en 17 waren speciaal voor dit album geschreven,
omdat Soft Cell weer ging toeren en nadien zelfs een nieuw album opnam.
Van de zoveelste moderne remixen van 18 en 19 krijg ik stilaan buikloop.

Voor de rest lijken alle singels erop te staan,
maar What opnieuw in zijn Non Stop Ecstatic Dancing remix
en van Loving You Hating Me is zelfs gewoon een stuk afgeknipt,
tenzij het om een edit van de Amerikaanse 12" zou gaan.

It's A Mug's Game is een edit van de 7" edit (foei foei).
En Sex Dwarf stoort me mateloos in de opbouw van het album.
Niet zo enthousiast hierover en ondertussen de deur uit.

Say Hello, Wave Goodbye is één van de beste lovesongs ever. Sterke songs heeft deze band.

Vandaag "The Very Best Of (2002)" voor € 0,50 op de kop getikt bij de plaatselijke kringloopwinkel. Het stelt allemaal niet zoveel voor maar..... het Soft Cell nummer "Torch" doet mij beseffen dat deze vijftig eurocent geen wasted money blijkt te zijn geweest.