Thavius Beck - Dialogue (2009)

Terwijl sommige artiesten als The Game en Snoop Dogg het westen van de V.S. proberen te doen herrijzen met G-funk en gangsterrap, zijn er nog muzikanten die dat op een geheel andere manier doen. Een van deze mensen is Thavius Beck, een eigenzinnige man die van alle markten thuis is. Hij produceert, rapt en bespeelt verschillende instrumenten als de saxofoon en de basgitaar. Toch is de man uit L.A. niet heel bekend bij het grote publiek, omdat zijn muziek niet is afgestemd op wat de huidige trends dicteren. Al op vijftien albums brengt hij elektronische hiphop aan de man, waarvan twee soloprojecten, en nu is het tijd voor zijn derde eigen plaat: Dialogue.

De titel Dialogue wekt het vermoeden dat er minstens twee mensen aan het woord komen, maar dit is niet waar. Het meest indrukwekkende aan dit album is juist dat Thavius Beck het allemaal in zijn eentje doet. Eigenaardige maar toch intrigerende zelfgeproduceerde beats creëren een passende omgeving voor de woorden van de rapper/producer. Thavius veroordeelt hedendaagse muzikanten, maar ook hun luisteraars die hen geld geven voor die slechte muziek. Daarnaast beschrijft hij zijn eigen kritische en ongecensureerde kijk op de wereld, waarbij vooral de mensen zonder eigen mening of identiteit het moeten ontgelden. De beats versterken deze boodschap omdat zij origineel zijn en een unieke klank hebben. Bliepjes, harde drums en vioolmelodieën komen harmonieus bij elkaar. Zware computergeluiden worden vaak ook verlicht door de nodige stemsamples. Dat de instrumentaties op zijn minst even belangrijk zijn als de boodschap van zijn raps wordt aangetoond door het feit dat hij op sommige tracks de woorden achterwege laat en de muziek voor zichzelf laat spreken.

Dialogue heeft ondanks het positieve verhaal hierboven toch een aantal minpunten. Zo zijn de tracks aan de korte kant: veertien nummers weten samen de veertig minuten niet eens te halen. Hoewel de plaat nog van een respectabele duur is (zevenendertig minuten), wordt de luisteraar toch vrij abrupt onderbroken wanneer hij net in het sfeertje van Dialogue begint te komen. Daarnaast klinkt de flow van Thavius Beck op elk nummer precies hetzelfde. Met oog op de korte duur van het album is dit geen groot probleem, maar toch zullen sommige mensen verveeld kunnen raken door de wijze waarop hij de raps scandeert.

Thavius Beck heeft met Dialogue een indrukwekkende plaat uitgebracht. Hoewel er geen sprake is van een dialoog in de klassieke zin van het woord, is de monoloog die hij houdt doordacht en interessant om naar te luisteren. Naast het rappen laat Thavius ook horen dat hij het produceren perfect onder de knie heeft. De mengeling van computergeluiden, instrumenten en zangsamples past goed bij elkaar en creëert een geheel dat zich het best laat omschrijven als elektronische muziek met een ziel. Hoewel Thavius Beck de Westcoast niet op de conventionele manier in een positief daglicht zet, is hij er op zijn eigen manier toch feilloos in geslaagd.

Bron: Hiphopleeft

Las de recensie op HHL en had toch wel iets anders verwacht dat dit. Klinkt wel vet maar wel heel wazig. Weet nog niet zo goed wat ik er van moet vinden maar ben er opzich positief over.

Door het positieve bericht op hhl ben ik wel wat benieuwd

Ik heb het een paar keer moeten luisteren om tot een oordeel te komen maar het is een heel interessante plaat. Af en te wordt hij iets te wazig maar over het algemeen luister hij lekker weg. Mijn favoriet is sometimes

Heel apart album dit. Het was even wennen, de eerste twee luisterbeurten, maar daarna aardig gegroeid. Al met al een geslaagd, vrij experimenteel album.

Tavious Beck de man achter Global Phlowtations.

De man laat op dit album nog maar even zien wat hij kan met muziek. Lekkere elektronische beats met warme melodieën om het rauwe gevoel wat warmte te geven. Rappend hoor ik Thavious maar al te graag. Ookal is zijn flow gezien het album steeds hetzelfde, het is gewoon zalig, dus dan is het alleen maar mooi meegenomen. Thavius Beck is een alleskunner die heerlijke 'eigen' muziek naar mijn smaak produceert.

PS: Burn is toch wel geniaal te noemen.

Heeft iemand deze cd origineel? Ik heb deze maar ik vind het zo raar dat hij in een promohoes zit. Dus in een kartonnetje. Klopt dit of niet?

Er zijn 2 versies. Dit is de normale versie: Thavius Beck - Dialogue (CD, Album) at Discogs

Ja die cover heb ik wel alleen wil ff weten hoe de case is.