Free System Projekt - Impulse (1996)

Impulse is het debuut album van Free System Projekt een initiatief van Marcel Engels. Op dit album wordt hij bijgestaan door Ruud Heij en Frank van der Wel. De muziek van Free System Projekt zit duidelijk in het verlengde van de Berlijnse School waar onder andere Tangerine Dream en Klaus Schulze worden ingedeeld.

Met geluiden die aan de dierentuin doen denken begint The Closening waarna het even lijkt of een organist zijn vingers aan het warm spelen is. Daarna begint een mooi verhaal op analoge bakken. Romige klanken die aan het midden van de jaren zeventig doen denken van de vorige eeuw. Ondanks de retro sfeer zijn de heren er wel in geslaagd een eigen stijl neer te zetten. Heel in de verte doet het denken aan Peru, maar dan beter. Het einde van The Closenig is haast klassiek te noemen. Piano-klanken op een bed gedragen tonen uit de electronica-winkel. Behoorlijk gedragen is ook het begin van The Nightmare, waarna er iets volgt wat me een tikje doet denken aan Neuronium begin jaren tachtig, maar dan een heel stuk warmer geproduceerd Aan het einde van het stuk wordt duidelijk waarom het zo heet. The Chase begint behoorlijk zacht en eenmaal op gang klinken er warme vrolijke tonen in een gedragen stijl die aan Tangerine Dream doen denken. Hierna wordt er een spannende sfeer gemaakt de echt bij een achtervolging hoort. Het einde van het stuk bezorgt mij kippevel. In gedachte is de boef gepakt en even is zijn emotie te horen op het moment toen hij werd gepakt, waarna de achtervolging opnieuw op zijn netvlies verschijnt.

Met behoorlijk wat laag begint The Openig, waarna er piano-klanken zijn te horen die aan vroeg in morgen doen denken. In gedachte zie ik een stad tot leven komen. De kroegbaas is in de weer met stoelen op zijn terras terwijl de postbode zijn ronde doet. Wel is het jammer dat het een moment tegen het valse aan zit. Daarnaast is het wel mooi te horen hoe het leven in een stad omgezet is in muziek. The Relief begint met het geluid of de wind om het huis waait. Het verdere stuk heeft iets desolaats het wekt in eerste instantie het gevoel op van de zomer is geweest. Toch lijkt het of er genoeg ideeën naar boven borrelen hoe nu de tijd in te delen. Maar aan het einde van het stuk voel ik opnieuw iets droevigs.

Mijn versie van dit prima album sluit af met The Closening part 2. Het doet in het begin denken of je afscheid neemt van een goede vriend, maar al na huis lopend komen de herinneringen naar boven van een fijne tijd. En ach die dag met regen was ook nog erg leuk. En daarmee komt er een mooi einde aan dit debuut album van Free System Projekt. Heerlijke muziek in retro stijl.

Even een correctie op bovenstaande: Free System Projekt was in het prille begin, waaronder het debuut Impulse, een éénmans-project bestaande uit Marcel Engels. Ruud Heij heeft wel bijgedragen op het toepasselijk getitelde "And Then There Were Two" die als bonustrack later op de re-release in 2005 is toegevoegd. Frank van der Wel kwam pas in beeld vanaf de vroege jaren 2000 om vervolgens de band rond 2006/2007 weer te verlaten.

Interessante omschrijving verder over hoe het leven van een stad omgezet is naar muziek. Ik ben benieuwd of ik het ook zo ervaar. De enige die dat vooralsnog met recht goed heeft gedaan is Vangelis met het (hoe kan het ook anders) wederom toepasselijk getitelde album The City.

Ik kom nog terug op Impulse.

Impulse, het debuut van Free System Projekt, is een heel aardig, ietwat bescheiden klinkend album naar productiemaatstaven, vol met kabbelende, redelijk melodieuze synthesizermuziek wat over de gehele linie prettig is om naar te luisteren. Nergens echter heel memorabel en mede door de wat kale productie, klinkt het geheel echter wel wat kil en primitief wat hoogstwaarschijnlijk een budgettaire reden zal hebben.

Marcel Engels, oprichter en ten tijden van dit debuut, enige lid, levert hier echter wel dapper werk af met de keyboards en synthesizers die hij toentertijd tot zijn beschikking had. Duidelijk is te horen, dat het project nog in zijn kinderschoenen stond, mede door de wat primitieve aanpak van de composities. Niets mis mee, maar het valt er wel wat aan af te horen. Daardoor klinkt het album naar maatstaven, zelfs voor 1996-begrippen, ietwat gedateerd. Wederom een productie-dingetje denk ik...

Aan de muziek ligt het niet eens; er staan aardige compositorische vondsten op dit album. Vooral "The Opening" is een redelijk opvallend stukje aangename, muzikale elektronica, mede door het kabbelende, opvallende sequencer-werk.
Tevens staan er over de gehele linie van het album redelijk opvallende synth-solo's op, die voor wat extra kleur en vernuft zorgen. Soms klinken die solo's wel alsof ze qua sound afkomstig zijn van muziek uit een retro Commodore 64-spelletje. Gek genoeg, geeft dat het wel zijn charme.

Wat me wel wat tegenstaat, is de goedkoop klinkende ritmische omlijsting/ondersteuning. Sporadisch klinkt deze gewoon niet fraai t.o.v. de rest. Het voelt zelfs eerder overbodig daardoor dan dat het wat toevoegt.

Free System Projekt klinkt hier nog niet als de band op latere albums. Vanaf het moment dat Ruud Heij en Frank van der Wel erbij komen, gaat de band meer en meer de kant op van de jaren '70 van een band als Tangerine Dream en Klaus Schulze, oftewel de retro-sound die bekend staat als de Berlijnse School. Die invloeden hoor ik eigenlijk (nog) niet terug op Impulse. Eerder een wat primitief klinkende Jean-Michel Jarre, maar ook onze landgenoten van Peru hoor ik er wel in. Zelfs het oude werk van Kitaro hoor ik er bij vlagen erin terug zowaar! Wederom niets verkeerds mee en wellicht was het interessanter geweest als Marcel Engels de stijl die hij bespeelt op Impulse verder ontwikkelt had. Dat doet hij deels nog wel op Pointless Reminder, de opvolger van dit album, maar daarna niet meer.

Strange Charm Records bracht Impulse in 2005 opnieuw uit met de bonustrack "And Then There Were Two". Op dit nummer is Marcel Engels samen met Ruud Heij te horen.
Duidelijk is het verschil te horen t.o.v. de rest van het album. Het is een latere compositie waarin opeens die o zo herkenbare invloeden van Tangerine Dream en Klaus Schulze in doorklinken. Alleen al het begin van het nummer is bijna een ode aan Tangerine Dream's "Mysterious Semblance at the Strand of Nightmares" van het klassieke Phaedra-album. En verderop zitten weer sounds verborgen die weer flink hinten richting Tangerine Dream's Rubycon. Zelfs de sequencer die eruit voortkomt, is puur een Rubycon-verwijzing.
Ook is duidelijk te horen dat Free System Projekt op deze bonustrack opeens qua productie veel warmer, beter en voller klinkt. Compleet anders dan de sound van het debuut. En alhoewel de bonustrack zeker niet verkeerd is, klinkt ie wel wat misplaatst tegenover de rest van het materiaal. Liever had ik dan wat out-takes gehoord uit de archieven van het vroege Free System Projekt-materiaal en hadden ze dit nummer kunnen bewaren voor één van hun latere releases.

Nu lijkt het vanwege mijn opmerkingen dat mijn algehele reactie omtrent dit album wat lauw is. Dit is niet het geval. Het album kent algeheel gezien zijn charme en door de primitieve sound, klinkt deze eersteling van Free System Projekt wellicht nog wel meer als Free System Projekt dan de latere releases waarin de alombekende invloeden van de aartsvaders binnen het genre om de hoek komen gluren.

Concreet is Impulse gewoon een heel aardig, oprecht en eerlijk album. En alhoewel latere releases mij meer aanspreken, zal ik niet ontkennen dat ze minder origineel klinken dan dit album. Marcel Engels klinkt gewoon op dit album, alsof hij zich nog in een soort van ontwikkelings-fase bevindt met Free System Projekt en dat valt terug te horen in de composities en de productie. En soms is dat geen probleem als het materiaal goed genoeg is. En deze ligt boven het gemiddelde.