Louis Sclavis - Lost on the Way (2009)

Zoals altijd...heerlijke muziek van Sclavis.

Uitgebreide review.

Bovenstaande review strookt totaal niet met mijn luisterervaring. Sclavis zal nooit verdwalen in zijn stuk, zijn aanpak is namelijk eerder compositorisch, met zeer duidelijk ingeplande routes en improvisaties. 'Interne Logica' is dus wel degelijk aanwezig. Hoogst avontuurlijk of 'wild' is het ook niet echt naar mijn mening.

'Lost on the Way' is gewoon een degelijke plaat van deze Fransman, waarop zijn kwaliteiten als saxofonist/klarinettist én componist goed naar boven komen. De unisono melodieën (bekend van zijn trio met Romano & Texier) zijn altijd een genot voor het oor. Voor wie verzot is op vrije improvisaties of de klassieke jazzstructuur 'thema - solo's - thema' zal dit misschien wat te 'georkestreerd' vinden. Als afwisseling voor de veelvoorkomende (hard)bopjazz is het echter bijzonder geslaagd en perfect in balans zonder te folky, zeemzoeterig of pathetisch (Frans, Italiaanse of zelf zuiderse handicap?) te worden.