Groundation - Each One Teach One (2001)

Wat een geweldig mooi album dit, er zit van alles in met als hoogte punt een zanger met een stem om te zoenen.
Nyabinghi order 5*****, onwijs mooi.

kan niks anders dan een 5 geven...SUPER

Ik ben het wel met mayhemblik eens, vooral de zanger is geniaal. Zijn stem past echt geweldig bij deze swingende reggae. Een band die qua stijl een beetje terug gaat naar de gouden jaren van de reggae, de jaren '70. Geweldig voor de liefhebbers!

Dit plaatje is een stuk melancholischer dan de opvolger, waarschijnlijk doordat de zanger erg in de voorgrond treedt. Doet ie op de opvolger natuurlijk ook, maar dan wordt er nog wel eens afgewisseld van zanger en zijn er minder hoge uitvallen, op dit album gebeurt dit voortdurend. Hierdoor ontstaan er een stuk meer kippenvelmomenten, maar de band wordt misschien wat onderdrukt en kan dan niet zonder de zanger voor een hoogtepunt zorgen. Dit is natuurlijk een prachtig album, wat in de toekomst wel weer 5* kan worden.

Maakt net wat minder indruk dan Hebron Gate, de teksten en zang vind ik iets zwakker, overigens niet per se doordat ze inderdaad meer op de voorgrond staan, maar daardoor valt het wel op. Er staan hoe dan ook genoeg mooie nummers op dit album, inderdaad is vooral Nyabinghi Order waanzinnig mooi.

Op dit album komt de zang van Harrison meer naar voren en dat kan soms wat tegen het overdadige aanschurken als je nog wat moet wennen aan zijn stem. Muzikaal steeks het allemaal goed in elkaar en is het hele fijne reggae om naar te luisteren. Tekstueel heb ik er eigenlijk niet veel op aan te merken, misschien dat in latere jaren het wat meer pregnantere is geworden, getuige ook hun laatste vrucht Building an Ark. Maar ook dit Each One Teach One is behept met de Spirit of Jah.

De percussie van Ras Michael is in mijn eigen van grote toegevoegde waarde. Die djembe riddeltjes lijken bespeeld door de slaven op de cover. Het geeft het album een inheemse sound, wat duidelijk tot uiting komt in Nyabinghi Order.
En Waterfall laat me spelen in meer met een waterval. Ik het zie het helemaal voor me, het beloofde land, vruchtbaar en alle vrijheid. Bovendien zien we Rome ten onder gaan aan decadentie en hebzucht. Waar je je hoofd recht en sterk moet houden om niet ten onder te gaan aan een illussie.
In de waterval, daar dansen en leven mensen in de creatie van Jah.. Waar sociale controle heerst en waar niemand wordt beoordeeld op het kwade in hem. Waar ze zich afvragen wat Rome allemaal aan het doen is.
Dit is niet alleen muziek. Dit is een uiting van een andere wereld.

Heerlijk album