Green Carnation - A Blessing in Disguise (2003)

En weer zo'n fraaie plaat van Tchort en zijn mannen. Deze is bij mij altijd wat het ondergeschoven kindje geweest tussen het magnum opus "Light Of Day, Day Of Darkness" en het meer gestroomlijnde, maar bij vlagen ook hoger piekende "The Quiet Offspring". Maar goed, dan houd je nog wat te ontdekken over.

Beste nummer: Lullaby In Winter.

Idd een erg leuk album. De eerste 5-6 zijn van zeer hoge kwaliteit, daarna neemt de intensiteit wel iets af.

"Two seconds in life" is zooooo mooi. Kippevel !!!

De afwisseling tussen breekbaar gevoelswerk en robuuste knallers gaat hier zo soepel hand in hand dat je steil achter over valt. Zo is het ontroerende Two Seconds In Life een pareltje, maar behoren de beukers Crushed to Dust en Writings On The Wall ook tot de hoogtepunten. Die gedoseerde lompheid is daar zo achterlijk effectief, dat je verbaasd wordt weggeblazen. Green Carnation? Ja, klasse.

Al met al is het een heel fraai bosje Green Carnations geworden. Alleen het debuut spreekt mij minder aan. De akoestische versies laat ik op dit moment nog even voor wat ze zijn en dan is er nog een EP, geloof ik.

A Blessing in Disguise met de suggestieve combinatie titel/foto is wederom een heel mooi album gebleken. De liedjes Writings on the Wall, Lullaby in Winter en Two Seconds In Life klinken werkelijk prachtig en Rain is weer een hele mooie afsluiter. Ik ben er alleen nog niet uit welk album ik nu beter vind... deze of The Quiet Offspring. Het spektakel Light Of Day, Day Of Darkness blijft sowieso de mooiste en zeker de meest indrukwekkende plaat!