Willy Northpole - Tha Connect (2009)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Disturbing tha Peace
-
Intro (2:56)
-
Hood Shit (3:07)
-
The Story (3:28)
-
Skit (How Hard) (1:46)
-
Body Marked Up (4:01)
-
Hood Dreamer (4:38)
met B.o.B
-
Feeling Alright (3:12)
-
Skit (Ghetto Tour Guide) (0:23)
-
Ghetto Tour Guide (4:02)
-
#1 Side Chick (4:31)
met Bobby Valentino
-
Vegas Lights (4:08)
-
The Life (3:47)
met Ne-Yo
-
Dear Lord (2:39)
-
Skit (At Salt's Grave) (1:30)
-
Heaven (4:49)
-
Get Up, Get Down * (3:10)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
48:57
(52:07)
0
De Schaafkaas
geplaatst: 28 oktober 2010, 23:21 uur
Is dit weer zon DJ 'schreeuwlelijk' Khaled album?
0
geplaatst: 29 oktober 2010, 12:50 uur
Nee hoor, dit is een vrij goed album zonder een schreeuwerige DJ. 
0
geplaatst: 9 februari 2022, 14:25 uur
Wat was het lang geleden dat ik dit nog eens beluisterd had!
Ik zie ook dat ik de enige ben dat een stem gegeven heeft aan dit album wat volledig onder de radar uitgekomen was. Willy Northpole had toch enkele grote namen rondom zich in deze periode. Als vriend van (Young) Hot Rod was hij geaffilieerd met G-Unit en zou hij normaal ook bij dat label getekend worden maar door een misverstand moest 50 Cent hier niets meer van weten. Dit debuutalbum, Tha Connect, heeft uiteindelijk het daglicht gezien via het label van Ludacris (Disturbing tha Peace) en Def Jam Recordings.
Het nummer The Story gaat over deze geschiedenis.
Tha Connect is een product geworden van haar tijd. Willy Northpole is niet de meest getalenteerde rapper, zijn stemgeluid en flow zijn relatief saai, de gastbijdrages zijn van het R&B-soort zoals toen gebruikelijk was en de producties stellen niet veel voor.
Intro is een leuke manier om het album te starten, pompende beat en Willy klinkt hongeriger dan op 90% van dit album. The Story vond ik vroeger veel leuker dan nu, wel leuk om meer perspectief te krijgen. De single Body Marked Up is een kleine klassieker al komt dit voornamelijk door de beat en het refrein wat een Lil' Wayne-sample is. Feeling Alright is nog een vrolijk nummertje. Ghetto Tour Guide is ook zo'n nummer dat ik vroeger leuker vond dan nu.
Nee, meer standaard als dit wordt het bijna niet. Inwisselbare rapper op inwisselbare producties die de tand des tijds vaak niet goed doorstaan hebben. Dit album was een zware flop dat zelfs niet gechart is op Billboard 200 (wat toen veel belangrijker was dan nu) en hierna heeft niemand ooit nog iets vernomen van Willy Northpole. Geen idee waar deze heer nu is maar het lijkt me straf dat hij nog muziek zou maken.
Verlaging naar 2,5* en ik durf wel stellen dat ik dit album nooit meer op ga zetten, enkel de single Body Marked Up misschien nog.
Ik zie ook dat ik de enige ben dat een stem gegeven heeft aan dit album wat volledig onder de radar uitgekomen was. Willy Northpole had toch enkele grote namen rondom zich in deze periode. Als vriend van (Young) Hot Rod was hij geaffilieerd met G-Unit en zou hij normaal ook bij dat label getekend worden maar door een misverstand moest 50 Cent hier niets meer van weten. Dit debuutalbum, Tha Connect, heeft uiteindelijk het daglicht gezien via het label van Ludacris (Disturbing tha Peace) en Def Jam Recordings.
Het nummer The Story gaat over deze geschiedenis.
Tha Connect is een product geworden van haar tijd. Willy Northpole is niet de meest getalenteerde rapper, zijn stemgeluid en flow zijn relatief saai, de gastbijdrages zijn van het R&B-soort zoals toen gebruikelijk was en de producties stellen niet veel voor.
Intro is een leuke manier om het album te starten, pompende beat en Willy klinkt hongeriger dan op 90% van dit album. The Story vond ik vroeger veel leuker dan nu, wel leuk om meer perspectief te krijgen. De single Body Marked Up is een kleine klassieker al komt dit voornamelijk door de beat en het refrein wat een Lil' Wayne-sample is. Feeling Alright is nog een vrolijk nummertje. Ghetto Tour Guide is ook zo'n nummer dat ik vroeger leuker vond dan nu.
Nee, meer standaard als dit wordt het bijna niet. Inwisselbare rapper op inwisselbare producties die de tand des tijds vaak niet goed doorstaan hebben. Dit album was een zware flop dat zelfs niet gechart is op Billboard 200 (wat toen veel belangrijker was dan nu) en hierna heeft niemand ooit nog iets vernomen van Willy Northpole. Geen idee waar deze heer nu is maar het lijkt me straf dat hij nog muziek zou maken.
Verlaging naar 2,5* en ik durf wel stellen dat ik dit album nooit meer op ga zetten, enkel de single Body Marked Up misschien nog.
* denotes required fields.
* denotes required fields.