Ja, ergernis. u leest het goed. Domme redeneringen dienen te worden afgestraft, zeker als er voor eigen parochie wordt gepreekt.
Ik ga hier niet ontkennen dat een op het eerste zicht belachelijk paljaske van repliek dienen mij soms wel een beetje kan verblijden. Maar zeg manneke, wat is uw probleem eigenlijk? Gaan we zo beginnen? Gaat het niet goed met je? Denk je dat ik er enige baat bij heb om muziekaankopen te promoten, laat staan via ofwel vakhandel ofwel internet? Langs geen kanten.
Trouwens: in de categorie "preek eens voor eigen parochie", kom je namelijk zelf eerder nogal schrijnend over als stinkende downloader die zichzelf op misplaatste manier probeert te vrijwaren. Uw "bijdrage" is op zijn zachtst gezegd teleurstellend. Om niet te zeggen: eerder misplaatst.
Als er spraakverwarring ontstaat omdat we weliswaar beide verondersteld worden om op MM toch ietwat fatsoenlijk woordgebruik te hanteren, ondanks het feit dat we nauwelijks in staat zijn om ons eigen dialect te interpoleren naar een soort van imaginaire standaard die tegenwoordig als Algemeen Nederlands aanvaard dient te worden, maar die niemand spreekt, laat staan foutloos kan schrijven; dan zal me dat weinig of niets spijten. Uw ongenoegen is begrijpelijk, maar interesseert mij geen zak. Geen kloten. Nada. Noppes. Rièn de knots.
Zo. Was dit al ergerlijk genoeg voor jou, of zal ik nu ook eens zo dom als jij beginnen doen?
Als je kunt lezen, en je voelt je genoopt om te reageren, wees vrij.
Wat vind je eigenlijk van dit album? Nog niet gehoord, zeker?
Oei, vooraleer de mods ons een standje geven wegens off-topic gezever, wou ik toch nog even kwijt dat "Imidiwan: companions" een album is dat me zeer goed smaakt. Het feit dat ik zelf wel al eens een tijdje in de sahara vertoefd heb, zal daar wel niet vreemd aan zijn. Niet dat het daar allemaal zo'n festijn was, hee. De hitte stak meestal dik tegen, de droogte ('k ben zelf barman, kun je nagaan) was onuitstaanbaar uitputtend, het koffiegruis dat je daar te drinken krijgt was niet te zuipen, de stank en het lawaai van de kamelen ben je rap beu, de tapijten die ze je daar willen verkopen hoefde ik niet per sé; om maar te zeggen dat er ook mindere momenten waren.
Maar de muziek was een openbaring en de sensualiteit van de buikdanseressen was van het uiterst onvergetelijke type. Van het Tamasheq verstond ik geen woord maar dat was in die context helemaal niet erg. Bon. Voor een portie begeesterende Touareg blues mochten ze me altijd in 't midden van de nacht wakker komen maken. Zelden gebeurd, want meestal was ik 's nachts nog uiterst klaarwakker hee (dat is dan weer een voordeel van het barman-zijn).
Punt is, dat ik bereid ben om je te vertellen waarom ik dit album van Tinariwen toegevoegd heb op MM, dat ik bereid ben om te vertellen waarom ik teleurgesteld was dat deze release zo lang op zich doet wachten, mede door het feit dat er al zo reikhalzend lang naar uitgekeken werd; dat ik bereid ben om je te vertellen aan de hand van persoonlijke anekdotes als muziekliefhebber waarom ik liever muziek koop bij de vakhandel, dan dat ik bestellingen doe bij supermarkten, postorderbedrijven of internetsites.
Als het de bedoeling is dat ik mij zou storen aan uw wel erg domme veralgemeningen, dan heb je er vooralsnog helaas geen snars van begrepen. Laat staan dat ik het achterlijk gezeik dat je hier daaromtrent meende neer te hoeven schrijven, zou willen afstraffen.
't Is 't gevoel dat telt. Wat voel je als je de muziek hoort?
En dat blijft toch heel wat anders dan eigenbelang, ergernis of domme redeneringen.
.