Sven Väth - Accident in Paradise (1992)

Onvoorstelbaar zeg ! Pas 3 stemmen, en zo'n lage waardering !
Deze CD kocht ik ergens in 1994, toen ik geinteresseerd raakte in elektronische muziek. Via-via begreep ik dat Sven nogal zware DJ-sets draaide, en ook dat dit itt tot zijn andere werk, nogal rustig zou zijn. Dat sprak me wel aan, en dus de CD aangeschaft.
Het meeste is inderdaad vrij mellow ( zo heet dat geloof ik ), en het titelnummer is dan wat harder.

Voor mij toch zeker **** waard.

Hij is sowieso niet zo bekend hier op de site, aan het aantal stemmen te zien. Dit is toch echt wel toegangkelijke muziek.

Ik ken deze plaat al vanaf zijn release. Mijn broer had hem en ik vind het zeker een leuke plaat. Caravan Of Emotions is erg mooi. Wel jammer van de hoes hier. Het is niet het orgineel zo ver ik zie.

Volgens mij ook, ik heb een hoes waarop hijzelf staat afgebeeld, met een soort masker op, en vier danseressen als schaduwen.

Juist! Dat is de originele hoes inderdaad. Beetje blauw/paarsig. Erg gafa gedaan ook.

Die:

http://ecx.images-amazon.com/images/I/410A7PTB5DL._SL500_AA240_.jpg

Dank voor de link !

Graag gedaan. Maar ik keek net op www.discogs.com en tot mijn verbazing blijkt dit wel de eerste hoes te zijn geweest... :S. Heel vreemd.

Akk, dan zal dat wel. Misschien is dit de originele platenhoes ?
En voor de CD een andere gebruikt ?
Mijn CD is trouwens op EYE Records.

Voor de muziek maakt het allemaal niets uit tenslotte.

Nee dat is ook zo, blijft een goed album vind ik.

Ik heb ook deze hoes - met daarop een tiende nummer: de single edit van L' Esperanza (3:53); de US-versie is dat (wel EYE, sub-label van Warner). Binnenkort weer eens draaien.

Ja EYE-Q was Sven's eigen label.. een van de velen. Maar klopt, die extra track had mijn broer er ook opstaan.

Op mijn CD-exemplaar staan 2 bonus/extra nummers :

10. L'esperanza (Single-Edit) 3:53
11. Ritual Of Life (The Tribal Acid Mix) 8:25

En inderdaad : het label is EYE-Q.

M'n broer's exemplaar is gejat toen, dus kan het niet meer nachecken...

Goed album met mooie vroegduitsetrance. Al zijn sommige nummers wel wat langdradig maargoed.

De single versie van L'Esperanza is schitterend. Zeker in combinatie met de clip ee heerlijke trip trought paradise.

Van L'Esperanza vind ik de lange uitvoering toch mooier.



Maar dat is echt niet zo vreemd. Op MuME wordt normaal gesproken toch de originele hoes geplaatst. Ik vermoed dat van de 1e oplage maar weinig exemplaren geperst zijn. Vaak wordt dan een soort re-release gedaan, met extra tracks, en vaak ook een andere hoes. Maar waarom dan een andere hoes gebruikt wordt ?

Waarschijnlijk kennen mensen Sven Väth het meest van zijn DJ-optredens. In de jaren '90-'00 werd er geen technoparty georganiseerd, of hij stond in de line-up. Maar hij heeft dus ook best wat muziek geproduceerd en toont met deze plaat dat techno-dj's tot meer in staat zijn dan het aan elkaar rijgen van opzwepende beats. Accident in Paradise is een erg gevoelig ensemble geworden van zwoele, warme klanken (L'Esperenza) tot kille landschappen die je met een grote leegte omhelzen (Drifting Like Whales in the Darkness). Laatsgenoemde is wellicht mijn favoriet van dit album. Het voelt een beetje als zinken in een peilloze oceaan, waarbij occasionele walvisgeluiden je vergezellen tijdens je val in de vergetelheid. L'Esperanza en Caravan of Emotions hoeven niet onder te doen, al duurt het bij die laatste meer dan 6 minuten alvorens de toonaangevende melodie erin springt. Maar de weg ernaartoe is zo geruststellend, zo hoopgevend. De track An Accident in Paradise is, net zoals Ritual of Life, dan weer het tegenovergestelde: duistere techno met een dreigende beat. Het soort track dat pas tegen het opkomen van de zon in een livemix wordt gesmeten.
De overige nummers zie ik meer als opvulsel, nummers die je de tijd gunnen om even na te denken over wat je zonet gehoord hebt.