Yann Tiersen - On Tour (2005)
mijn stem
2 stemmen
Frankrijk
Pop / Rock
Label: EMI
-
La Terrasse (5:08)
-
La Rade (3:24)
-
Ma France a Moi (3:48)
-
Les Bras de Mer (5:31)
-
1er Reveil Par Temps de Guerre (4:17)
-
Mary (3:21)
-
La Perceuse (2:15)
-
State of Shock (5:36)
-
Le Train (4:46)
-
Esther (7:15)
-
La Rade [Version Studio] (3:07)
0
geplaatst: 15 januari 2011, 18:36 uur
He, mensen, wordt wakker..... niemand heeft nog gestemd op deze kneiter. Niemand heeft er nog iets over geschreven.... gemiste kans mensen.
Het is niet een plaat in de sfeer van Amelie of Goodbye Lenin. Het is veel afwisselender. Je wordt heen en weer gesmeten tussen regelrechte Rock, Rap, New Wave en dat alles met een heerlijke warme akoestische klank en mooie sfeer.
De vergelijking met David Bowie werd hier getrokken. En dat is hier in huis het grootste compliment dat je kunt krijgen.
Het zegt iets over de eigenwijsheid van deze muziek. Een xylofoon in een Rap nummer, overstuurde violen. Alles is anders en niets is wat het lijkt.
ik hoop nu wat mensen nieuwsgierig gemaakt te hebben. Want hier moeten meer (hoge!) stemmen op komen.
Het is niet een plaat in de sfeer van Amelie of Goodbye Lenin. Het is veel afwisselender. Je wordt heen en weer gesmeten tussen regelrechte Rock, Rap, New Wave en dat alles met een heerlijke warme akoestische klank en mooie sfeer.
De vergelijking met David Bowie werd hier getrokken. En dat is hier in huis het grootste compliment dat je kunt krijgen.
Het zegt iets over de eigenwijsheid van deze muziek. Een xylofoon in een Rap nummer, overstuurde violen. Alles is anders en niets is wat het lijkt.
ik hoop nu wat mensen nieuwsgierig gemaakt te hebben. Want hier moeten meer (hoge!) stemmen op komen.
0
geplaatst: 18 januari 2011, 22:45 uur
Ik hoor hier en daar ook wel de experimentele rock die Radiohead soms laat horen.
Dit was duidelijk het voorproefje van het nieuwe werk, want Dust Lane blijkt ook een stevige plaat te zijn en heeft dus niets meer te maken met bijvoorbeeld de soundtrack van Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain. Yann Tiersen durft zijn grenzen te verleggen, hij toont durf ookal was hij reeds succesvol met zijn oudere muziekstyle. Petje af voor Yann!
Dit was duidelijk het voorproefje van het nieuwe werk, want Dust Lane blijkt ook een stevige plaat te zijn en heeft dus niets meer te maken met bijvoorbeeld de soundtrack van Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain. Yann Tiersen durft zijn grenzen te verleggen, hij toont durf ookal was hij reeds succesvol met zijn oudere muziekstyle. Petje af voor Yann!
0
geplaatst: 24 februari 2013, 15:58 uur
Oh ja, en met de kraakpunkers uit Amsterdam, wie kent ze nog? The Ex
* denotes required fields.
* denotes required fields.