Als ik het wonderlijk treffen van dub en techno zou moeten duiden dan zou ik zeggen: Quadrant - Dub . Daarmee heb ik niks geduid, maar na het beluisteren wordt het wel allemaal duidelijk, als het ervaren van een Zen-koan.
Dit blijft voor mij toch wel het summum van het volledige Basic Channel-tijdperk inclusief navolgers en aanverwanten. Inmiddels 23 jaar oud maar klinkt ook nu nog altijd fris.
Ik ken geen andere platen die zo beweeglijk/dansbaar, meditatief, groots/ruimtelijk en meeslepend tegelijk zijn, en dat ook nog eens met zo'n compact klankpalet. Deze versies moeten absoluut in onverkorte versie beluisterd worden; 36 minuten is precies goed om geleidelijk in de groove te kruipen.
Ik begin op mezelf te reageren zie ik al, maar dit blijft een schromelijk onderbelichte plaat - eigenlijk absurd als je ziet hoeveel stemmen sommige andere albums in deze hoek verzamelen. Voor mij is dit toch wel het allerbeste uit de electronica - want hoe vaardig, vindingrijk en verrassend veel platen ook in elkaar zitten, het vinden van de ultieme groove is maar weinigen gegeven. En precies die groove krijgt hier de volle 36 minuten de tijd om zich te openbaren en tot bloei te komen. Spannend, gedachtenstimulerend en tijdloos meesterwerk.