Cartola - Cartola (1974)

Je kent het misschien wel, je zoekt muziek met een bepaalde gevoelswaarde, en op een dag kom je het tegen, en ben je er helemaal ondersteboven van. Dat maakte ik mee toen ik dit voor de eerste keer hoorde.

Cartola, één van de belangrijkste personen in de ontwikkeling van de sambamuziek, komt op 66-jarige leeftijd met zijn eerste album.

Het resultaat is een heerlijk rustige plaat die qua sound wat tussen de Bossa Nova en Samba in ligt. Ongeforceerde, frisse, zomerse muziek waar af en toe de droefheid van de zanger doordringt.

De grote uitschieter is Alvorada, die intussen ook gebruikt is op de soundtrack van Cidade de Deus.

Dankzij Improvision heb ik dit album gecheckt en ook ik ben zeker onder de indruk van Cartola. Zelf vind ik dat hij een erg fraaie, emotievolle stem heeft die het prima doet op de zomerse instrumentatie. Dit is typisch zo'n plaat die je onder een aangrijpende documantaire over Braziliaanse sloppenwijken hoort. En aangezien dit bericht na die zin niet beter gaat worden zal ik het maar een hoge beoordeling geven en nog vaak genoeg genieten van deze fraaie plaat.