The Counts - Funk Pump (1974)

Lekkere plaat. Laidback funk, afwisselende instrumentale en vocale nummers. De nummers zijn wel wat conform het geëikte concept in elkaar gezet, maar dat maakt het er niet slechter in.

Dit album ben ik eens tegengekomen toen ik de sample van Atmosphere - Like Today opzocht.

Da's 'Since We Said Goodbye', mooie song, als traagste nummer misschien ook wel het meest atypische van de plaat. Al brengen The Counts sowieso niet de smerigste funkmuziek. Ze coveren dan ook Carole King met 'Jazzman' (misschien bekender van The Simpsons ), ook niet meteen de grootste stoeipoes. (Misleidend verleidelijke cover.) Het gaat de groep wel goed af: 'Magic Ride' zwiept lekker voort en de 2 instrumentale afsluiters zijn heerlijke grooves met een jazzy feel.
Echt een diepe indruk laat het album niet achter, maar op het moment zelf is het een waar feestje!

Redelijk, maar geen geweldig album. Sound en stijl is best ok,
maar voor een album dat ´Funk Pump´ heet en dan zeker met zo´n hoes, verwacht je wel meer.

De bas funkt niet echt, en de funky nummers blijven daardoor wat statisch. Van het album vind ik dan ook de langzame nummers het beste. Since We Said Goodbye springt er uit, en valt eigenlijk al vanaf de eerste maten op als bijzonder.
Tecalli , het jazzy jamnummer vind ik uiteindelijk het beste van de plaat. Gitaar is opvallend sterk, maar ook voor het geheel is wel sprake van een zekere magie. Zeer lekker nummer waarbij je je dan afvraagt waarom ze op de andere nummers niet ook wat vrijer speelden.

het is best een relaxte plaat, maar op sommige momenten wel erg braaf.
Er had best wat meer pit in gemogen af en toe.
Als totaalplaatje is het een fijn album, maar er blijft iets hangen van: er had meer uitgehaald kunnen worden.

Er is niks mis met deze plaat, maar toch hangt het nummer per nummer (Tecalli uitgezonderd) in de doorsnee en zo blijkt de plaat uiteindelijk niet memorabel genoeg.

Ik kon deze niet beluisteren. Mijn file kreeg ik niet geopend en nu is de link dood.

Leuk album. Maar ik vind niet alle nummers zijn even sterk.
Het album doet me aan de Blackbyrds denken. Niet hele vieze funk, maar laidback en soms jazzy.
Favorieten zijn 'Since We Said Goodbye' (idd vreemde eend, trager nummer), het titelnummer Funk Pump en de instrumentale jazzy afsluiter 'Tecalli'.

Ik sluit me aan bij het huidige gemiddelde. 3,5
At The Fair en Tecalli zijn voor mij de uitschieters.
Geweldige hoes overigens.

Deze plaat is co-produced door William Bell, ik durf niet met zekerheid te zeggen of het gaat om de soulzanger, maar ik denk het haast wel. De vibe van deze gehele plaat vind ik echt heerlijk, aan de hand van de cover had ik rauwe funk verwacht, maar de sfeer op dit album is vrij relaxed. Ook de afwissing van nummers vind ik erg fijn. Prima (samen)zang en prima instrumentatie. Ik heb niet een bepaalde favoriet, ik vind ze allemaal wel lekker. Binnenkort hun andere werk maar eens opspeuren.